Şaşkınlığımı sizlerle paylaşmadan yapamayacağım.
Bitkilere dair geçenlerde okuduğum bir yazıda;

" LUTER BURBANK, dikensiz bir kaktüs yetiştirmek için yıllarını harcadı ve başardı"
Dikensiz kaktüsün sırrını ise şöyle açıkladı:
"Onlarla konuştuğumda bunu anlatmaya çalıştım.
-Korkmayın. Korkacak hiçbir şey yok. Dikenlerinize de ihtiyaç yok ben sizi koruyacağım- "

Okuyunca şaşırdim, kalakaldım bilgisayar başında.
Oysa bugüne kadar (bende dahil) çoğu insan tarafından bitkilerin sevgiye muhtaç lakin bilinçsiz olduğu düşünülüyordu .

Lakin araştırmalarda böyle olmadığı görülmüş. Bitkilerin insan zihnini okudukları bilimsel olarak kanıtlanmış.
Yapılan çalışmalar ve deneylerde bitkilerin telepatik olarak çevrelerindeki olayların farkında oldukları ortaya çıkmış.

LOS ANGELES araştırma grubu başkanı MANL P. HALL incelediği BUBANK’ın çalışmalarından sonra şu açıklamayı yapmıştır:
"BUBANK deneylerinde bitkilerin kendisine güvenmelerini sağlıyor, onların yardımını istiyor ve yaşamlarına saygı duyduğuna onları inandırıyor.

Yineliyorum "şok" oldum,
Sevgi su ve toprakla büyüyen bir bitkiyi, tehlikelerden korunma amaçlı kalkan olarak kendine seçen dikenlerinden vazgeçiriyorsa,
insanlar nasıl oluyorda kendisi için canından bile vazgeçen canları anlayamıyor, Aşkın sevginin onlara vereceklerinden bihaber vefasız-kayıtsız kalabiliyorlar?

Bu bir yazgımıdır, yoksa insanların vurdumduymazlığı mı?
karşılıksız bağlanmak mıdır sevilene, yoksa platonik avunma mı?
N’olurdu insanlar da bitkiler kadar olabilseydi seven yürekler karşısında..

Olmayan aklım öyle bir karıştı ki ne siz sorun, ne ben anlatayım..


Hiçbirşeyi anlayamadığım şu koca dünyada eminim yakında kaybolacağım.
Ben sanırım artık hiç bir şey bilmiyorum..
Bildiğim tek şey;
" artık hiç bir şey bilmediğimdir "

.