- 1333 Okunma
- 2 Yorum
- 0 Beğeni
* ANILARDAN BİR DEMET *
![* ANILARDAN BİR DEMET *](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/53097.jpg)
Deniz mavisi dalgalarıyla artık hiçbir işim kalmadı. Onlar, diledikleri gibi sahilin çakıllarını
okşayabilirler. Karşımda iki kayık arasında oturmuş iki yüz dudakları nasıl da gülümser gibi
Hâlâ benliğimde silinmemiş mutlu bir çiftin yüzüdür taşıdığım huzur.
Ben, anılardan kalan geçen yıllara karşın hâlâ yaralıyım. Hiçbir zaman unutulmayacak,
sıradan bir gölgeyim ben. Sana yaramı deşme demiştim. Yüreğim duygularıma bağlı değil,
çünkü dugularım yok, yüereğim hasta, gecelerden kalan zifri bir karanlığım.
Yine anlamayacaksın! Görmezden geldiğin, duymak istemediğin,senden geriye kalan
bir avuç kül savruluvermiş rüzgâra, ne bir koku ne de bir anı kalmış ardından.
Sevmek güzel bir duygu. Ama ölmek bir daha hiç sevmemektir. Sevgi yoksa o baharın,
o çiçeğin o yaşamın ne anlamı var, ölüsün. Ölüler ne ağlar ne de sever.Çığlıklarımı mavi
denizler gizledi hep. Tüm şiirlerimi öykülerimi ona yazdım, şairliğim ona borçlu.
Kim bilir hangi martı kanatında hangi günbatımı kızıllığnda ödünç acılarım saklıdır.
Bir deniz dalgası karaya vurursa eğer, bilki o zaman köpükler senden aldıklarını bana verirler. Seninle bu sahiller üzerine ne düşler kurduk, iki kişilik. Oysa çok yalnızdım
tek başına. Sonra sensiz olan bu dünyadan kaçtım. Bir suçlu gibi kaçtım ki belki dayanılmaz
acılardan kurtulurum sanmıştım. Oysa hiç birisi olmadı. Şimdi, denizi de o günbatımını da
görmek istemiyorum artık. Oysa seninle en büyük tutkuydu, denizi sevmek.
Sevdiğim ve baştan çıkartılıcıktan o yosun kokusundan en küçük bir kırıntı bile kalmamış.
Yüreğimdeki dargınlığı görebiliyor musun? Mehtap bulutuna saklanmış, geceler sancılı
bir hastalık gibi indi bu kentin üstüne. Lanet olsun...Sokaklarda Leyla’sını arayan
bir Mecnun’um. Acıların, vefasız aşkların tuzuyla onarmışım içimin kanayan yarasını.
Bu gece sarhoş olmak istiyorum, burnumun ucunu görmeyecek kadar sarhoş.
Tabii ki bu sarhoşluğum aşktan olmalı.
Bir ömür birbirimize söz vermiştik
Sevenler sevenleri unutmaz demiştik
Bir masal oldu yazgımız,şimdi bir roman
Bir kuştu yuvadan ansızın uçup giden
Belki zamanla silinir dudaklarımdaki bu nağmeler.
Belki de anımsanmaz olur hiç unutulmayacak olan sevdalar.
Nuri Dağdele
Özdere/İzmir
14.2.2010
Saat17.14
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/59220.gif)
Yazınızı üç defa okudum...Denize bu kadar tutkun,maviye bu kadar sevdalı birinden bunları duymak üzdü beni...Evet hepimizin acıları var ve bugün benim de kalbim daha bir acı,daha bir yaralı...Kendimi daha bir yalnız hissediyorum.Yaşadıklarıma bakıyorum "Niye?" diyorum,elden bişey gelmiyor boyun eğip yaşamaktan başka.Hayata küstü bir yanım,hiçbir şeyden tat almıyorum.Kızım da olmasa...Yine de size yakıştıramadım işte...Denizin ne suçu var?Siz yine sevin denizi,başka sevecek neyimiz kalıyor ki geriye?
Sevgi ve saygı ile...
![D_A_Ğ_D_E_L_E_N](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/35374_u43f7dpmu5.jpg)
D_A_Ğ_D_E_L_E_N
Ben denize küskün değilim, o denizi kirletenlere küskünüm.
Ayrıca o güzel yorumunuza teşekkür ederim, gönlünüz var olsun.
Sevgilerimle...