Canım Benim,

Fırtınalarım evet aklıma gelen bu, artık dinecek.
Yalnızlığım kalmayacak dikenleri kanatan gül içimde,
Güneşin sıcak ve yakıcı işığıyla.
Hissediyorum içimdeki kıpırtılardan,
Verdiği can suyu ile yüreğime.
Gülüm yanlızlığımı aldı işte.

Eskiden yalnız oturduğum kanepede şimdi yüreklerimiz bir oturuyoruz,
Karakışa rağmen sıcacık içim,
İçimiz sıcacık ve sevgi dolu hasretlerle taşan.
Günler günlerin müjdecisi oluyor, zaman zamanı iteliyor,
Fırsatlar kollanıyor aynı düşüncelerde kalplerde, uykular gidiyor,
Yaşlar akıyor ama yinede sevgi sevgi olarak kalıyor bedenlerde.
Soğuk çok üşüyorum.

Karanlık gibi etrafım,
Sensizliğin verdiği sessizlik gibi bir koyulaşmış siyahlık.
Kuruluk hissediyorum yeni yılda karsız içememenin kuruluğunu içimde.
Bir nefes daha alıyorum derin derin sigaramdan.
Kar çekilnce dallardan işte kuru ve sadece silüetleri kalıyor gördüğün gibi ağaçların.
Hayır değil heralde susmak değil yaşamanın turası,
Kimlik bir tarafta bedense diğer tarafta,
Korku yok içimde sanki yıkanmış gibi yürek.
Netlik yok yaşamda herbir dalı kırık gibi sanki.
Yanlızlığın kucağında pışpışlanan bir bebek.

Sus artık dinlemek istemiyorum masal falan.
Yeni hayatlar, yalanları masallarında kalsın.
Beni benimle bırak giderken, başka birşey istemem ayrılırken,
Sevmek ayrı gibi, şevişmekte rüyalarında sanki,
Beni bende bırak ne olur gerisi senin olsun.
Gün yeni bir günü getirirken doğumdayken güneş,
İhtirasların son olsun ben giderken.

Hayal meyal hatırlayana kadar,
Yüzünü aydınlatan yeni gün ışığının.
Çıkmayacağına inandığın gün işte o zaman gerçeklerle beraber olacaksın.
Ne zaman koysan başını yastığa gecenin kör kandilinde,
Yanında yokluğumu hissedeceksin,
O zaman kendinle kalacağına inandıracaksın kendini.
Canım kadınım oku bunu olurmu,
Yabancı gelmeyecek kelimeler,
Okudukça daha çok anlayacaksın beni ve seni ne kadar sevdiğimi.
Gayrı üzmeyeceğim seni hatta üzemeyeceksin beni.

Seni Seviyorum...

ART 2006