12
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2391
Okunma
Ah,Osmanlı! diye iç geçirdi Abaz.
"500 yıl,her gün bir tane! öldüremedin mi...eksiltemedin mi!Bak kan içinde Bosna.Topumuzu boğuyor katiller,hepimizi istiyorlar." diye düşündü.Çığlık çığlık analar,çocuklar,geçti aklından.Hem korktu,hem utandı düşüncelerinden.Deli mi oluyordu?
Ömürlük komşusu Marko, mesai arkadaşı Marko:"Sana 2 gün Abaz,pazartesi yoksun.Toplan , kaybol." demişti.
Çok gizli bir sır verir gibi. Dostluğu,ölümle takas eder gibi.Sanki o gün farkına varmış gibi.Yeni tanımış gibi.Hatırladı... Öyle ya! Sırp’tı Marko.
Hiç bir zaman korkmamıştı Marko’dan.O gün...İlk defa korktu.Daha da ufaldı küçük gözleri.Gizleyemedi,sebebini bilemediği bir utançla sarmalandı.Tutuldu,tutsak oldu aklı.
Savaşmalı! dedi.
-Kahretsin! Sonuna kadar. Marko ha!
Sonra;
-Kaçmalı! dedi.50’ye vurmuştu yaşı.Çocuklar,Saliha,Cemo,Adem,Ayla için uzaklaşmalı.
Sonra...
-Savaşmalı!
dedi yine...
Eşi Cana’ nın sesi çınlattı ortalığı.Ağlıyormuydu,yalvarıyormuydu,konuşuyormuydu:
-Allah’ın aşkına Abaz çıkalım,çabuk olalım yalvarırım.Her şey kalsın.Çıkamayacağız,öldürecekler hepimizi.
Damadının hazırladığı yarım otobüse sığıştılar.Çabuk hazırlanmıştı Şemsi.Ailesi yumuşak karnıydı hepsinin,yarım aklıydı ve yarım savaşamazlardı.Önce kasabadan çıkmalıydılar.Tam bir kıskaçtı burası.Eşinin ailesini de uzaklaştırmalıydı.
Yarım otobüsü çıkışa yakın durdurdu Sırp faşistler.Ağza alınmayacak küfürlerle yol verdiler,"Osmanlı artığı,Türk köpekleri"ne. Tek kelime türkçe bilen yoktu oysa.
Yeniden hareketlendi araba.
Ah Osmanlı! diye iç geçirdi yine.Hiç düşünmediği şeyleri düşünüyordu.
"Her gün bir tane! 500 yıl! 500 yıl , her gün bir tane öldüremedin mi?"
Dağ köyünün başında durdu araba.Şemsi’nin sesiyle kendine geldi.
-Baba,geceye kadar bu köyde kalacaksınız.Gece Adem’le birlikte orman yolundan...
-Ne oluyor,ne demek! diye bağırdı Abaz. "Cemo,sen,çocuklar" ...dedi.
Saçmalıyor muydu? Ne olacaktı? Marko,Osmanlı,Sırp faşistler...Birden mi yiterdi akıl,yavaş yavaş mı?
Şemsi çok önemli bir şey dinliyormuş gibi bütün dikkatini vermişti kayınpederine.Biliyordu,zor kısmı burasıydı.
-Şehri çıkınca güvende olacaksınız. Biz Cemo’yla birliklere katılacağız.
"Cemo’yla birliklere..." diye tekrarladı Abaz.
Cana’ nın çığlığını duydu sonra:
-Hiç bir yere,hiç bir yere! diye çınlatıyordu ortalığı.
Cemo ile Saliha’yı birbirine yapıştırmışcasına, sımsıkı sarmalamış çınlatıyordu:
-Silahları geri vermedi mi Aliya?Savaş olmayacak demedi mi Aliya?Kimse hiç bir yere...
Saliha,Şemsi’ye sokulmuş pür dikkat dinliyordu anasını.Kararlı bir sesle Abaz’a döndü:
-Ben de kalıyorum baba,Şemsi nerde ben orda.Adem sizi çıkarır buradan.
Şemsi’nin çok korktuğu,çok da şaşırmadğı bir tutumdu.Saliha böyle yapmasa, Saliha olmazdı zaten.İtiraz etmesi daha da zorlaştıracaktı her şeyi.
Abaz,donmuş gibi,tutulmuş gibi,kıpırtısız yaslandığı kapıdan güç alarak tutunmaya çalışıyordu.Ağlıyordu Abaz.Can pazarında çocuklarını pay ediyordu.Bir tane Marko’ya bir tane bana...Bir tane Sırplara bir tane Bosna’ya...Bir tane hayata bir tane ölüme...
Şemsi’ye bakıyordu mahcup,ağlayan,yalvaran gözlerle.Sanki rolleri paylaşılmış bir sahnede herkez oyununu oynuyordu.Cana omuzladı Abaz’ı,kızı Ayla’yla beraber içeri götürdü.İstasyon gibi kullanılan boş bir dağeviydi burası.Aylar sonra, Sırp keskin nişancılara yataklık edecekti .
Abaz ,Saliha’yı ,Cemo’yu ateşe bıraktığını biliyordu.İyi ki vardı Şemsi,diye düşündü.
"Alahamanet çocuklar" diyebildi. "Alahamanet Şemsi..."
Sarayevo’dan Makedonya’ya,oradan Türkiye’ye geldiklerinde,panik halinde,mahcup, sebebini bilemedikleri utangaç duygularla dolu,yarım bir aileydiler.
Kirli savaş bittiğinde,Şemsi’nin iki kardeşi,Cemo artık olmayacaktı.Bosna,Sarayevo, sakat gaziler,kayıplarını arayan ailelerle doluydu.
Kirli savaş bittiğinde,Sırp bölgesinde kalan evini geri alamadı Abaz.Bosna bitikti,yaralıydı,yorgundu.Adem yurtdışında çalışıyor,destek oluyordu Abaz’a.Cana ve kızlarıyla kalmıştı.
Kirli savaş bittiğinde...
Artık ilaçlarlarıyla yaşıyor,yine belli belirsiz mırıldanıyordu:
-Ah Osmanlı! 500 yıl,bir tane...Her gün bir tane...
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz