...........................................

Kalemime ne yaz desem, itaat ediyor bana. Bir dediğimi kesinlikle iki etmiyor. Geri çevirmiyor adımlarımı. Yarı yola salmıyor düşlerimi, gideceğim bir şehirde onu kendimle götürürken. Tattığım lezzetleri dimağımda bırakmamaya ç-alışıyor. Bu beni acayip mutlu ediyor...


Söyleyeceklerimi sansürlemiyor mürekkebim. Bu ise beni dimdik ve dinç bir şekilde ayakta tutuyor...


Sözcükler art arda, edebi yolculuğuma eşlik ediyor. Yalnız olmadığımı anlıyor, kelimeler bir bir ellerimden tutunca. Kucaklayınca beni yeni imgeler, hoş seda sevinçler yayılıyor ruhuma...


Ruhuma zenginlik katıyor, gözlerim edebiyat dünyasında gezdikçe. Dolaştıkça bakışlarım kitaplar arasında, bambaşka olan hayatlara rast geliyorum...


Yeni bir öykü okumak, yeni bir romana dalmak, yeni bir şiirde nefes almak, yeni bir kurguda değişik olaylarda kaybolmak, farklı duygular içerine girmeme fazlasıyla yardım ediyorlar...


Yardım ediyor bana, ben edebiyatla içli dışlı olunca. kalınca onunla nefes nefese, yaşamım bir düzen yakalıyor. Zamanlarım boş yere akmıyor en azından. En azından, bilincim yerinde canlı duruyor...


Saksım susuz kalmıyor, bahçem çiçeksiz gün geçirmiyor; ben edebiyatla yürüyünce...


Ben edebiyata yüzümü dönünce, o yönüme rehber, o önümde sönmez bir ışık gibi pırıl pırıl parıldıyor her geçen/her gelen günümde...



...........................................
Mehmet Selim ÇİÇEK
17 Ocak 2010,,,14.41
Mardin