Sabır , biraz daha sabır gerekiyordu bana,

Hadi bir el atalım da yürüsün bu hayat ...

Gece gözlerinde bir gün daha büyümenin akşamı elimdeydi .Aldım kalemi kâğıdı başladım yazmaya.Kelimelerle harfler dans edercesine düşüyorlardı boş sayfalara , renk buluyorlardı her sözün ardında. Desen desen seni işliyorlar dünlerin biriktiği satırlarda.Bir kahramandın artık yarınlarımda adı geçen.Aşkın sen halin sokuldukça iliklerime, kıştan bozma gecelere inat ruhum güneşi tadıyor karanlıkta.Bambaşka bir gülüş , bambaşka bir heves esir alıp gidiyor yüreğimi.


Başka nasıl anlatabilirdim hangi söz tarif eder, hangi renk seni ben yapardı bilmiyorum. Her geçen gün çoğalıyordun içimde, senden arta kalan anlarıma yetemez olmuştum.Şikayetler biriktikçe birikiyordu , yüzüme vuruyorlardı bensizliği. Senden sonra başka bir ben yaşatamıyordum içimde. Olmuyor eksik kalıyordum hayatın diğer yönlerinde.Neyse ki anlayış adı altında bir gerçek bana kızan yüzlere bir gülücük konduruyordu.Ortamın en buz kesen zamanlarında sıcacık bir rüzgar bıçak gibi kesiyordu sertliği damarlarını. Sen mutlu ol da başka bir şey istemeyiz sözleri hep sırtımda bir yük olarak birikiyordu.Neyse ki etrafımda nefes alan her yürek önce beni düşünüyordu ve ben de bu şansı sonuna kadar değerlendiriyordum.

Her şey yolunda giderken bazen de buruk bir heyecan sarar yokluğunu . Bende yarının hayallerini alıp yastık altından koyarım karşıma.Elimde bir kupa çay , yanında çerez niyetine düşlediklerimle keyfini çıkara çıkara yaşarız sensizliği. Hiç ummadık anlarda da çıkarsın karşıma biliyor musun?Bazen bir şiirin mısralarında, bazende gecenin siyahında kaybolmuş bir rüzgarın yalın ayak sesinde.Soluksuz bir söz gibi düğümlenirsin boğazımda.Gece isyan bayrağını kaldırır, inadına karalara bürünen hayat durur o anda ama hemen geçer.Ben onlara yenilecek kadar küçük değildim ve her seferinde bir adım öndeyim.

Bir yıldız kadar uzağımda kaldıkça, askerliğini yapmamış duygularımın şafak sayma günleri yeniden başlar. Hala bir bakışına hasret , hala gittiğin günden beri,bekleyişin intihar eylemleri ile savaşta yüreğim.Yenilmedim hiç bir zaman Rabbim’in bana layık gördüğünü yaşarken , bir ah bile demedim.Beklemek sabrın ölçüldüğü en büyük dersti ve geçmem gerekiyordu. Aynı senin gibi bizli yarınları düşünüp bekliyorum sevgilim.


Ve kazandım.

Şükür ki yüreğimin değdiği nokta güzel bir sona imza attırdı. Eskinin kalıntıları üstü kapalı bir kutuda olması gerektiği yeri alırken , ben ödülümü yaşıyorum.



Gece gözlerinde uykusuna daldığım sevgili sabahlarına buyur etti beni. Artık dört yanımı saran bir gerçek ve hazırlıklar için geri sayımlar başladı .



Ya kısmet’lerle baş koyduğum yolda mevlam gönlümün istediğini verir inşALLAH.

Dualarda buluşmak ve gönülden şahit olmanız dileklerimle...


08/01/2010
00.00
eMİNE...