Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Güzel bir yazıydı ve cesurca korkuların üzerine gitmeniz çok güzel bir davranış, bırak korkular gölgeliklerde kalsın ve hayat yeniden can bulsun bu cesaretinizden...