Biz neler yaptık bu güzel memleketin güzel insanlarına; daha çocukken fişledik, düşlerine yasaklar koyduk. Bu insanlar daha çocukluklarında savaş ile tanıştılar, çocukken en sevdiklerini kaybettiler, memleket haritasında yer paylaştılar, bu yerler için savaştılar. Savaş onlar için bir oyundu çünkü onlar daha çocuktu.
Daha çocukken bile, oyuncaklar yarattılar.Kağıttan toplar,askerler,savaş uçakları,gemiler yaptılar daha sonra ise bu kağıtlara barış için, vatan için, bayrak için, özgürlük için şiirler yazdılar.
Bugünde aynı şeyleri yapmıyor muyuz?Daha oyuncaklarla oynaması gerekirken, kendilerini bu memleket içinde koruyan polise, askere taş attırılıyor, düşmanlık, kin tohumları ekiliyor.Bu arada bir şairimizin dizeleri geldi aklıma’’Koşuyor altı yaşında bir oğlan
uçurtması geçiyor ağaçlardan,
siz de böyle koşmuştunuz bir zaman
çocuklara kıymayın efendiler
bulutlar adam öldürmesinler.
Daha çocukken ellerine silahı siz veriyorsunuz. Yapılan araştırmalar şunu gösteriyor ne yazık ki;oyuncakların başında’’oyuncak silahlar’’ geliyor. Çünkü çocuklarımız için güzel oyuncaklar yapamıyoruz, onlara değer vermiyoruz, oyuncaklarla nasıl oynanacağını öğretemiyoruz çünkü eğitim sistemimize böyle bir proğramı her nedense canımız koymak istemiyor.Çocuklarımız oyun yerine Polat Alemdarcılık oynamak istiyorlar, medyada bunları çok güzel değerlendiriyor.Çocuklarımıza silahsız, topsuz, tanksız ve savaş gemisiz oyunlar öğretelim.Bunu da saygı değer öğretmenlerimizden istiyoruz, her ne kadar proğramda olmasada bir iki dakikalık zaman hırsızlığı yaparak bunu değerlendirebilirler.
8Ağustos 1985 yılında hayatını bir kaza sonucu kaybeden ilkokul öğretmeni Abdülkadir Bulut’un bu güzel şiirinde bize ne güzel ders veriyor:
’’Oyuncakçı amca,
Ne çok oyuncakların var,
Top, tank, tüfek, tabanca......
Gövdem titriyor,
Onlara bakınca!
N’olursun oyuncakçı amca,
Bundan böyle bizlere,
Oyuncak tüfekler yerine,
Bir de süslü bebekler getir,
Unutma emi?
Sonra oyuncakçı amca,
Senden aldığım tüfekleri,
Bozarak onlardan kuş yaptım,
Bana kızmazsın değil mi?
İşin ilginç yanı ise sadece memleketimizde değil, bir çok geri ülkelerin işgalinde emperyalist ülkeler hep çocuklara kıymışlardır.
Bu günlerde yaşanan bu çocuk savaşçılar oyunları bana Sunay Akın’ın güzel bir kitap olan ’’ Kırdığımız Oyuncakları’’ yeniden okutmayı sağladı, sizlerde okuyunuz; göreceksiniz ki oyuncaklarla büyümesi gereken çocuklarımızın eline en güzel ve anlamlı oyuncakları verip ve oynamayı öğretirsek oyuncağı seven çocuğun herkesi seveceğini ve barışın ne kadar anlamlı olduğunu anlayacaktır.
Sayın yetkililer daha ileride biz ne yaptık dememek için lütfen gereken önemi veriniz.