Zamanlardan bir zaman kendi köyümden bir hadise. Köylümüzün biri oğlu ile birlikte koyunlarını yaymak için yola koyulur. Koyunlar güzel güzel sağda solda otlarken, içlerinden bir tanesi hainlik yapmaya başlar. Yaptığı hainlik ise bütün koyunlar gibi gen tarlada otlamak yerine yakındaki bir başkasına ait nohut tarlasına dalmakmış. Köylümüz uğraşa uğraşa koyunu tarladan çıkartmasına rağmen, her seferinde koyun tekrar hazır yemek bulduğu için tekrar tarlaya giriyormuş. Kan ter içinde kalan köylümüz sinirlenmiş ve koyun ile tarla arasına elindeki âsa ile bir çizgi çizmiş ve “ Bak koyun bu çizgiyi geçersen seni keserim” demiş.
Adı üstünde koyun çizgiden, tehditten ne anlasın yine nohut tarlasına girmiş. Köylümüz o sinirle verdiği sözü yerine getirmiş ve koyunu kesmiş. İşin zor yanı bundan sonra başlamış. Kestiği koyunu eşeğin semerine sarmak istiyormuş, ama her seferinde semerin dengesi bozulduğundan bunu bir türlü başaramıyormuş. Ne yapayım diye düşünürken, en sonunda sinirli bir şekilde sürüden rasgele bir koyunu parmağıyla göstererek oğluna seslenmiş “ Bu da tarlaya girip duruyor canımı sıkıyordu, bana şunu da getir keseyim” der. İkinci koyunu da kestikten sonra eşeğin semerinin diğer yanına bağlamış ve böylece dengeyi sağlamış.