JOP SOKMUŞLAR

Bir ihtilalın sabahındaydık. Bütün sokak çıkışları ve caddeler askerler tarafından tutulmuştu. Giriş çıkışlar imkânsızdı. Binamızın arka bahçesinde iki genç, bir sandık gömüyordu açtıkları çukura.
Akşam olmak üzere idi ki arka bahçe askerlerle dolmuştu. İki gence çukuru açtırıp, sandığı çıkarttırdılar. İçinden silah çıkmasını beklerken sandığın ağzına kadar kitap dolu olduğunu gördük. Fakat iki genci bir daha hiç göremedik.
Kitap gömmek büyük suçtu ülkemizde! Fikirlere saygısızlık, ilme düşmanlık, karanlığa çağrışım yapmaktı kitap gömmek. Düşünceyi gömerek işledikleri suçun farkında mıydılar acaba? Bütün dünya biliyordu ki; ihtilallar kötüdür. Hürriyet ve demokrasiyi kesintiye uğrattığı için. Fakat bizim ihtilalımız (Darbe) başkaydı. Bizim her şeyimiz zaten biraz farklıdır. Din, demokrasi, laiklik, mutluluk, gelişmişlik, çağdaşlık ve diğerleri evet, her anlayışımız bize göredir. Hain dediler astılar, işkence ettiler alkışladık. Masummuşlar yazık oldu dediler üzüldük, ağladık, iadeyi itibar verdik.
Bir akrabama kamıştan elektrik verilmişti de senelerce çocuğu olmamıştı.
“Malatya da mı bilmem nerede kızlara Jop sokmuşlar. Ulan erkek halimle ben korkuyorum ne işiniz vardı anarşistlikte?” Diyordu koyun Mustafa. Senin postundan ne olur ki Mustafa?
Olaylara herkesin açısından bakarak ona hak verebilirdik ama bu yanlış olurdu. Hak ve hürriyetlerin kullanılabilirliği açısından bakmalıydık. Elbette asker ve polisimizi seviyorduk ve sevecektik. Ama herkes önce demokrasiyi sevecekti. Esirin vatanı olmaz, esirden vatandaşta olmazdı.
Kuran-ı Kerim’im kullanılmayacak şekilde eskiyip parçalanmıştı. Çöpe atamazdım saygımdan ötürü. Bir dostum “ göm” dedi. Oradan aklıma geldi.
Ben kitabı gömerken bir ihtilal olursa ve biri beni ispiyon ederse, bana o kitabı çıkartmazlar mı? Ya bir daha haber alamazsanız benden? Ya bana şey sokarlarsa? Beni hiç arayıp üzülmez misiniz? “ İyi olmuş anarşiste” mi? Dersiniz. Bundan sonraki lafım koyun Mustafalara. Sizin için kafa yormaya değmez. Koyun postunda namaz kılınır sizin ki o işe de yaramaz. Sizin gibiler için bizim gibiler sancı yaşıyor. Bu kadar mal olmak zorunda mısınız? O Jopların tadına bakmayı asıl siz hak ediyorsunuz ama biz her türlü zülüm aletine ve zulme karşıyız. Huyumuz kurusun siz mal, biz sizden malız!
Ne mutlu; hürüm, sıhhatliyim ve mutluyum diyene.
Ne mutlu; param, işim, aşkım var ve iyi kulum diyene.
Ne mutlu Türküm diyene
Ne mutlu; kısıntısız, sıkıntısız, düşünüp- okuyana ille de konuşabilene.