Nefretin kök salması, tıpkı kötü ün gibidir: yok edilmesi zordur. baltasar gracian
çetin altungüneş
çetin altungüneş

CAZIN DOĞDUĞU YER

Yorum

CAZIN DOĞDUĞU YER

1

Yorum

1

Beğeni

0,0

Puan

1707

Okunma

CAZIN DOĞDUĞU YER

CAZIN DOĞDUĞU YER

Katrina kasırgası New Orleans’ı vurdu.
Binlerce kişi boğularak öldü…
Okyanusa seksen mil uzaklıktadır New Orleans…
Hemen hemen her renkten, her ırktan insan barındırmıştır bu kent.
New Orleans’ın yoksul zencilerle dolu varoşlarında, siyah yalnızlık hüzünle buluşmuştur yıllarca…
Bir çığlık Missisipi’nin bulanık sularında “blues”, özgürlüğü savunabilen bir ezgiler yumağına dönüşmüştür…
Blues’un taşıdığı hüzün başkaldırının tınısıdır…
O tını New Orleans deltasından tüm dünyaya yayılmıştır…
New Orleans’ı vurdu Katrina Kasırgası…
Varoşlardaki “teneke evleri” alıp götürdü sular…
O teneke evlerde yoksul zenciler ve yoksul beyazlar otururdu…
Kasırgadan üç gün önce, bir New Orleans gecesiydi…
St.. Peter Caddesi’nde iki ayağı kesik zenci kadın trompetini çalıyordu.
Köşe başında ise beş kişilik bir aile vardı.
Anne, baba ve üç çocuk.
On yaşında erkek çocuk bateri çalıyordu.
Bayard’s Jazz Alley Bar tıka basa doluydu.
Müşteriler üç zenciyi soluksuz dinliyordu.
Gece yarısı The West Canel Place Oteli’nin önündeki kaldırımda yoksul zenciler uyuyordu.
St. Philipp’te o tek katlı panjurlu evlerin önünde dut ağaçları ve yaseminler vardı…
Taş duvarlı evler, Foça evlerini anımsatıyordu…
Sarmaşıklar evlerin duvarlarını kaplamış, bahçelerinde güller, menekşeler, laleler açmıştı…
Belki o yüzden New Orleans biraz Akdeniz esiyor, Akdeniz gibi gülümsüyordu insana…
Kasırga Orleans’ı vurdu…
Artık Akdeniz gibi esmiyor Orleans, Akdeniz gibi gülümsemiyor…
Varoşlardaki teneke evler yıkıldı, insanlar öldü…
New Orleans’ı düşünüyorum…
Caz’ın doğduğu yeri, yoksul zencileri…
Langston Hughes’in haykırışını:

Ben bir
zenciyim:
Gece gibi,
Afrikamın derinlikleri gibi siyah.

Köle oldum:
Kapısının önünü süpürmemi emretti Sezar,
Washington’ın çizmelerini fırçaladım.

İşçi oldum:
Ehramlar benim ellerimin altında yükseldi,
Woolworth binasına harç kardım.
Şarkıcı oldum:
Afrika’dan Georgia’ya kadar bütün yollar boyunca
Kederli şarkılarımı yaydım.
Caz çaldım.

Kurbanlık oldum:
Belçikalılar Kongo’da ellerimi kestiler,
Şimdi de Teksas’ta linç ediyorlar beni.

Ben bir zenciyim:
Gece gibi,
Afrikamın derinlikleri gibi siyah.



.

Paylaş:
1 Beğeni
(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yazıyı Değerlendirin
 
Cazın doğduğu yer Yazısına Yorum Yap
Okuduğunuz Cazın doğduğu yer yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
CAZIN DOĞDUĞU YER yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL