Ellerimi tutmana izin vermeyeceğim, bir gün gitmeyi düşünür ve de gidersen ellerim boşlukta kalır, canım çok fena acır... Gözlerimi gözlerinden ötelere çevireceğim, bakışlarımın buğusuna yenilmez, çekip gidersin diye... Gözyaşlarımı yüreğime akıtıp senden saklanacağım... Ola ki bir gün gitmeyi seçersen ve de gidersen gözlerim sağanak yağmurlara kaptırır kendini, gözlerim yaşlanır; yaşları çoğalır...

Yüreğime her sabah seni düşleyerek, ve de bunu sana hatırlatarak sinsice beni üzüp, sana yardım ettiği için kızacağım... Gitmeyi düşünür, yakarışlarımı gurursuzluğum olarak kabul edersen üzülürüm, çok üzülür, çok ağlarım...

Tüm çırpınışlarım boşaymış meğer, gideni tutamazsın ki... Gitmek isteyen yolunda taş olsa geçer gider, gideni tutamazsın ki... Giden; ardında yaşlı gözler bıraktığına aldırmadan gider... Ellerin boşlukta kalır, gözlerin yaşlarını biriktirir, çoğalır... Yüreğin matemiyle kalır ama giden dönmek için gitmez ki... Dönüşsüzlüğe yol alır!

Nasırlı ellerim, kan akıtıyor gözlerim ve bir mezar taşında yüreğim! Hercai bir kelebekten farkın kaldı mı şimdi? Sancıların dost yüzlü bir yanı var mı?

Uğraştığın, hiç acımadan dağıttığın gönül tezgâhımın sana yine de kıyamadığını bilsen, yine de bana kıyar mısın?

Gittin ya, dönmeyeceksin! Ve de hiç mi hiç sevmedin ya, çok önceden gönderdiğim meleklerim vardı ya istemem onları geri... Sensiz ne çaresi olur? Ancak garip bir teselli, "o gelecek" diye başlayıp, sonu hiç gelmeyen...

Sevdim ya seni, hiç mi hiç anlamadın ezip geçtin ya hani, şarkılar bile utanıyor çaresiz... Sözler bir düellonun ortasında kalmış, canımı acıtıyorlar sensiz...

Dönme istediğin gibi, sevme! Yazık olmuş bir aşkın matemi üstüme kalsın... Her şeyinden tek bir şey ver bari sımsıcak gülümseyişin...

Gözyaşlarımı güldürsün bir ömür boyu... Haydi yüreğim; sessizliğe gömülüver şimdi...
Can gitti, canım ona göre bir hiçti aslında daima kendisiydi... Kördün ya, gözlerin açılmadı hiç...

Dilara AKSOY