4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
972
Okunma
Ne bileyim işte birden efkârlandım durup dururken, belki dinledigim nostaljik bir türkü belkide baktıgım eski resimler fakat şunu anladım insan eskiyi hatırlayıp düşündügü zaman
istemedende olsa göz yaşlarına emir veremiyor. Belki bunun çok sebebi vardır ama benim bildigim kadarıyla nostalji gerçekten insanı alıp götüren içerisinden bir parça kopartan vede sonradan gözlerden iki damla yaşla son bulan bir güzellik olsa gerek bende bu kanaat oluştu durup dururken. şimdilik bu kadar .
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz