- 707 Okunma
- 8 Yorum
- 0 Beğeni
SEVDAM'A MEKTUP -2
Yine sana yazıp gönderemediğim, mektuplardan bir tane daha yazıyorum sana sevdam. Meğer ne kadar çok sevmişim seni.
İnsan bazen yanında iken fark edemez bazı şeyleri. Elinden yitip gittiğinde anlar değerini. Tıpkı sabun köpüğü gibi. Su ile birleştiğinde köpürür, köpürür ve bembeyaz balonlar oluşur. O balonlara baktığında sanki dünya, yörüngesinde döner ve dünyada ne kadar canlı varsa görürsün orada.
Sonra zamana direnemez ve o balon sönüverir. Kayar gider ellerinin arasından. Ta ki yine su ve sabunun bir sonraki birleşmesine kadar. Ama orada marifet onları bir araya getiren ve emek veren o ellerdir. Sevgilerini harmanlar o eller iki maddenin. Birleştirir ve güzel bir eser çıkar ortaya.
Biliyor musun ne olmak istedim şimdi?Ya sabun, ya da su. Bir araya gel(ebil)seydik, bir arada kalabilseydik keşke. Yeniden seninle kavuşmanın hazzını yaşasaydık o sihirli köpüklerde.
Senin gidişinden sonra neler yaşadığımı yazmıştım bir önceki mektubumda. Sen gittin ya ! Gidişinle farklı bir insan haline geldim sevdam. En çok benim gülüşümü severdin. Onun için de benim gülmem için şaklabanlıklar yapardın. Üzgün ve asabi de olsam en sonunda başarırdın beni güldürmeyi.
Hatta bir kez inat etmiştim gülmemek için. Hani, bir dere kenarındaydık. Söğüt ağaçları vardı kenarında. Yemyeşil çimenler vardı. Su, şırıl şırıl akıyordu mecrasında. Kuşlar serenat ediyordu doğaya. Sırf senin şaklabanlıklarını görebilmek için naz yapmıştım sana. Sen, beni güldürmeyi başaramayınca, atladın o derenin içindeki buz gibi suya.
Islanmış o halini görünce, kahkahayı basmıştım. Etrafta kim varsa toplanmıştı başımıza. Gülme krizine girmiştim sanki. Bir an gözlerimi sana diktim. O gözlerde, kendimi gördüm. Sevinmiş ve mutlu olmuştun. Sonra ben de atlamıştım o suya. Bizi görenler, önce deli sanmış, sonra anlamışlardı aşık olduğumuzu. Yüzlerindeki tebessümle ayrılmışlardı yanımızdan.
O günden sonra gülmek için hiç nazlanmadım hatırlıyorsan. Hep güldüm sana. Güller açtı yüzümde. O gülücükler, hiç solmadı o kara güne kadar.
O günden sonra huysuz, asık suratlı ve sanki doksan yaşında biri oldum. Gülmek seninle güzeldi. Gülmeyi unuttum senin yokluğunda.
İşte sevdam yine anlattım sana herşeyi. Sen okumasan da. Yazmaya devam edeceğim ara ara. Şimdi nerede olduğunu bilmiyorum ama. Eğer gerçekten sevmişsen hissedersin yüreğinde yazdıklarımı ve düşündüklerimi. Haydi şimdilik hoşça kal. Bir daha ki mektubuma kadar.
Sevdam, sen sevsen de sevmesen de ben hala seviyorum seni. Bu yürek hiç unutmadı ki seni. Her an, her saniye, her salise ruhumda ve kalbimdesin. Bunu sakın unutma !
Yüreği senin için hala atan kadın.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/35653.gif)
Unutulmaz değerli şairem.Ayrıca o yaşlarda her şey güzel.İlk sevdalar,ilk umutlar ve ilkbahar.Her şey ilkbaharda güzel.Çok duygulandım.Ben de bu konuya benzer şiirimi yazdım,sonra sizin sayfanıza baktım,yazı ya da şiiriniz varsa yeni diye.Görünce bu yazınızı,okudum.Az önce yazdığım şiirimin konusu benzerdi.Ben de yarın sabah yayınlayacağım.Yoruma kapatmam yarın.Bugün daha iyiyim,yarına kadar daha fazla toparlarım kendimi.Aynı duygulardaymışız demek ki bu gün sizinle.Tebriklerimle.Selam ve sevgilerimle değerli arkadaşım.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/25646.gif)
Sevgili dost böylesine mektuplar yazılıp da gönderememek, ya da bütün mektupları pulsuz ve adressziz bir posta kurusuna bırakıp oradan almasını beklemek gerçekten seven için zor ama biliyorum ki bir gün mektuplar gerçek sahibine ulaşacak. Çünkü zarfın üstünde adres olacak.
Yine çok güzeldi. Sevgiler yüreğinize
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/42277.gif)
Vay be! Dedirtti bana seven kadın:))))
Çok güzel ve akıcı bir mektup olmuş arkadaşım.
Sanki o dere kenarında ben de sizin hemen yanınızda elimde bir kitap kuş seslerini dinliyerek piknik yapıyorum.
Bana ilham verdin. Piknik adı altında bir şiir yazacağım.
Kutluyorum...
selam ve sevgimle...