Sormuşlar Erenlerden birine: "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır diye?" Bakın göstereyim demiş,Erenlerden biri . Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlatmış.Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar gelmiş. "Ermiş bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. Peki demişler ve içmeye teşebbüs etmişler sofraya oturan misafirler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar yemeği beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.Bunun üzerine şimdi demiş ermiş, sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım sofra başına yemeğe.

Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa.Buyurun deyince, her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içirmiş.Bir birlerine ikram etmişler Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofranın başından işte demiş ermiş, ’kim ki gerçek sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır.Sofradan aç kalkacaktır Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz ve şunu da unutmayınız, gerçek pazarında alan değil, veren kazançtadır daima.

Sevgi ve dua ile...
))))))))))))))))))))))))))))))))))))
çok anlamlı ve hoş bir yazıydı sizlerle paylaşmak istedim

koyulhisar sitesinden alıntıdır .