Değişen bir şeyler var sende.İçimde beni acıtan ama ne olduğunu bilmediğim bir şeyler.Ruhum uzaklaşıyor senden.Sen olan benim nefes alamıyor bedeninde.Beni hapsediyorsun benliğine.

Beni sevdiğini söylüyorsun sözcüklerde ama ben senden sözcükleri istemedim.Sana,benim sözcüklere değil sana ihtiyacım var demiştim.Sözcükler yetmez içimdeki aşka.Seni hissetmeliyim sözcüklerini duymak derman değil içimdeki boşluğa.Zamana mı yenik düşüyoruz yoksa?Benden olgun olmamı istiyorsun içimdeki çocuğu bir kenara bırakmamı istiyorsun ama farkında değilsin ben o çocuksuz ben olamam ki...Senin sevdiğin kadın olamam o zaman.İçi boşaltılmış bir vitrin mankenine dönerim..
İçim üşüyor yalnızlığım kanımı donduruyor..Senin gülen gözlerini görüyorum karanlığın içinde bir ışık süzmesi olarak.Dokunmak istiyorum yüreğine ama öyle uzak ki..Ellerim boşluğu sarıyor.Sesini arıyorum karanlıkta..Bir ses ver yoksa düşeceğim...Vücudum titriyor...Gücüm yok demiştim sana yeniden kaybetmeye gücüm yok..Biliyorum çünkü ölümün nasıl bir şey olduöğunu.Senden çok öncelerde öğrenmiştim bunu...Kendi ölümümü seyrederken görmüştüm..Yaşamayı bıraktığım anlarda sen tutmamış mıydın ellerimden?Söz vermiştin bana karanlığımın tek ışığı olacaktın ve hiç sönmeyecektin...Şimdi neden yavaş yav aş uzaklaşıyor o ışlık benden??Mademki gidecektin neden geldin o zaman?Neden girdin dünyama?Ben sana aşkımı değil ruhumu verdim..Seni aşkımla değil ruhumla sevdim..Tüm benliğimi kattım sana.Seninle tek beden tek ruh oldum..Seni kendimden hiç ayrı tutmadım.Kendimi senden daha fazla sevmedim.Tüm bencillikleri sildim ben olmaktan çıkıp sen oldum.Düşlerimi sildim senden öncemi yok saydım.

Seni düşlerimin gerçeği hyaptım..Ve4 sen şimdi gidiyorsun.Hadi git Aşkım..Ben seni öyle sevdim ki sen gitsen de benliğin ben de zaten.Ben bu hayattaki ikinci senim.Sensiz de seni yaşarım...