Tam yirmi beş yaşındaydı. Askerliğini bitireli, yaklaşık altı ay olmuştu. Köyden çıkışı, askere gidişiyle olmuştu. Askere gitmeden evlenmişti. Hem ana,baba ve eş hasretini aynı anda çekmek zorunda kaldı.

Askerlik bittikten sonra ailesi ve arkadaşlarıyla hasret giderdi uzunca bir süre. Köydeki hayat, rutin bir şekilde sürüyordu. Akşam olup karanlık çöktüğünde, gençlerin ve yaşlıların tek eğlence mekanı kahvelere gün doğuyordu. Karanlık köy sokaklarına düşenlerin ayakları, soğuk kış gecelerinde, içi kahkahalarla inleyen o mekanda son buluyordu.

Yaşlılar ile gençlerin oturduğu bölümler farklıydı o kahvehanelerde. Oğlunun sigara içtiğini gören babası, görmemiş gibi davranır ve o tarafa bakmamaya çalışırdı.Yine o akşamların birinde ve yaz mevsiminde, kapıdan içeriye, giyimi ve kuşamı onlardan farklı biri girdi .

Selam verdikten sonra, yaşıtlarının olduğu bir masaya geçti ve oturdu. Salimlerin ortanca oğlu Kemal.

Yıllar önce Alamanya’nın işçiye ihtiyaç duyduğu bir dönemde, köye gelen iki kişinin anlatımlarıyla Almanya’ ya gitmişti. İçeri girdiğinde, herkese göz ucuyla bir bakış atmış ve mağrur tavırlarıyla geçip oturmuştu masaya. Anadolu köylüsü için en önemli şey toprağıydı. Onu, tıpkı çocuğunu sever gibi sever, hayvanlarından elde ettiği gübreyle onu beslemeye çalışırdı. Tek tanesi bile kıymetliydi. Almanya’ ya gitmeye cesaret edenlerde cesur ve atak kişilerdi zaten. Kemal de bunların arasındaydı. İlk gittiği yıllarda, köyüne gelememişti bile. Sonraki geliş gidişlerinde ise gözle görünür bir şekilde değişiklik olmuştu.
Ondan söz ederken hayranlık yanında kıskançlıkta hakimdi. Bir araya geldiklerinde hemen onun için,

“Biliyon mu ? Salimlerin Kemal yükü tutmuş. Eşek yükünen para getirmiş diyalar.Bir otomobili va. Aklın hayalin duru. Cekmiş kapının önüne. Gasım gasım gasılıyo.Bi de caka satıyo. Ne o takmış fotr şapkasının tepesine o tüyü. Eline de alıveriyo kasetçaları. Dangıdı dangıdı sokaklada. Ne olcek. Sonradan görme işte ! “

“Ne kıskanıyon. Zamanında, adamla geldile de köyde adam aradılardı. Neye gitmedin o vakit. Sen de getseydin. Fesatlıktan çatlayon.”

“Lan kıskanmayom da. Gendime kızıyıom. Ah eşek kafam ah. O, gittiğinde biz gorkup gitmediydik. Bak herif adam oldu. Kaçtı balık gaçtı. “

Kemal ise konuşulanların farkındaydı. Ve daha da fazla böbürleniyordu o yüzden. Gıcık kaptığı insanların evinin önünden geçerken, gaza daha fazla basarak böğürtüyordu arabasının motorunu.

O zamanlar, Türkiye’ de fazla bulunmayan teyp, radyo, kasetçalarlardan yanında getiriyor ve yakınlarına hediye veriyordu. Kahvede, cebinden çıkardığı Alaman cigarasından, yanındakilere aynı sebilden su dağıtır gibi dağıtıyordu. İçi gidiyordu ama ne yapsın. Halbuki o cigaraları ne şartlarda alıyordu. Kimse bilmiyordu.
DEVAM EDECEK !