Yalnızlık ; kol gezer
ruhunun yollarında,sokaklarında.kuytularında,tepelerinde,
sapsarı bir hazan samıştır her yerini,eylül damlar kirpiklerinin saçaklarından tırnaklarının ucundan...

Tebessümlerindeyken dudakların,kenarında oturur sinsice yalnızlık..
Bir başınalığını yaşarsın kalabalığın orta yerinde omuzuna dokunan bir elin ,hey!! ordamısın diyen sesinden ,titreyerek ,irkilerek hicran uyanışlardır yalnızlık
O an,soyunmak istersin çırılçıplak etrafından,tek başına kalmak istersin yalnızlığınla, soyunmak kurtulmak istersin,tüm kimliklerinden..

Yürüdüğün sokaklara damgasını vurmuştur yalnızlık,yürürsün tek başına,kimseler yoktur
kimseler geçmez yanından,bir başınasındır koca şehirde..
Görmez gözlerin hiçkimseleri,işitmez kulakların hiç bir sesi
göz bebeklerine yerleşen gözyaşların her an hazırdır,
bir anıya takıldığında kendilerini bırakmak için,yüzünün uçurumlarına..

Yüreğini saran yalnızlığınla kendi kendine,kimsesizliğinle bir şarkı dolanır diline
başlarsın mırıldanmaya....

Yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin..
Yalnızlığım canımsın kanımsın sen benim çaresizliğimsin
Yalnızlığım bugünüm,yarınım,sen benim hüzünlerimsin
Tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin
YALNIZLIĞIM........