Hepimizin istediği şeydir bir gönüle girp orada yer etmek. Mutluluktan kulaklarımıza kadar uzanan dudakları kim istemez ki...

Sevmek, sevilmek ve keşfetmek yeni bir dünyayı. Sonra attığın her adımda O’nu da düşünmek var ya, işte o daha güzel...

Sevgi denen şey, duygusallıkla yaşanır. Bir sevginin, bir ilişkinin, bir beraberliğin tamamen mantık çerçevesine oturtulmasını hep yanlış gördüm ve hala daha görüyorum. Tamamen mantık tabanında bir araya gelen bireylerin beraberlikleri genelde çıkar ilişkisi üzerine kurulu oluyor. Böyle beraberliklerin şirket ortaklıklarından bir farkı olabilir mi?

Manevi dünyası zengin olan insanlar zaten dokundukları her şeyden mutlu olurlar. Manevi dünyası güçlü olan insanlar zorluklar karsısında daha dik dururlar. Manevi dünyası geniş olan insanlar olaylara yapıcı yaklaşıp, enine boyuna tarttıktan sonra karar alırlar. Tamamen yüreğinin sağlığı için bir gönüle gönül vermek her babayiğidin harcı değildir. Bunu da kimse kimseden bekleyemez zaten.

Dünyanın maddi olanaklarını sevginin huzur verici yolunda kullanmak amacını gütmeyen her birey sahip olduğu hırs gereği elindeki hiçbirseyin kıymetini bilemez, kendini sürekli başkalarıyla kıyaslar ve birilerine benzemeye çalışır. İnsanlar kendi yasadığı ilişkiye gıpta ile bakıp özenseler dahi maddiyatın hırslı dünyasına kapılmış her birey birilerinin kendinden daima daha ileride, daha zengin olduklarını düşünerek kendi hayatının özgünlüğünü ortadan kaldırır. Bu da birbirinden kopuk yasayan bireylerin ilişkisine tanık eder herkesi…

Bir çiçeğe baktığında aşık olduğu insanı düşünüp duygulanmayan, sevdiğinin kendisine kattığı anlamın farkında olmayan, O’nun kişisel özelliklerinin hayatın tüm zorlukları karsısında en büyük güvence olduğuna inanmayan, kendi ihtiyacından fazlasını talep eden, kendi dışındaki insanların kendi durumu hakkındaki övgü ya da yergilerine aşırı derecede önem veren ya da başkalarının övgüsüne mazhar olmak için herseyi yapan bir partner emin ol ki eşini küstürür ve sonuçta ilişkisi sona erer.

Ben ne insanlar tanıyorum ki yıllarca aklın almayacağı sıkıntılar çekip, eşine en ufak bir yetersizlik belirtisi hissettirmeden mutluluğa ulaşmışlar. Ve öyle insanlar tanıyorum ki evlendiklerinde şato gibi evde oturup, akla gelebilecek tüm maddi imkânlara sahip olup evliliklerinin ikinci ayını görememişler…

Sonuç olarak beraberlikler kabullenmelerin bir toplamıdır. taraflar birbirlerini ne kadar çok kabullenip, saygı gösterirlerse beraberlikleri o ölçüde güçlü, heyecanlı, sağlıklı ve uzun olur...

Kabullenebileceğiniz insanlarla beraber olmanız dileğiyle...


Ömer DEMİR