Yüreğimden bir yol daha geçiveriyor canımın içine… Aşk iki kişiliktir sonuna kadar hiç pes etmeyenlerin gönül çizgisindedir…

Seni sevdim yâr! Seni hiç kimseleri sevmediğim, hiç kimselere erişmeyi düşlemediğim kadar çok sevdim… Beni seviyor musun yâr?

Öyleyse korkularını ver bana, izin ver ki; ellerinden tutabileyim… Neden inanmıyorsun ki? Sana yol vermek istemiyorum, seni göndermek hiç… Sarıl bana canımın içi… Yüreğinden yüreğime umut kıvılcımları yerleşsin, söküp atalım ne kadar olumsuz, ne kadar uygunsuz, ne kadar yanlış şey varsa… İnanmıyorsun canımın içi…

Seni sevdiğim kadar sevebilseydin beni, inanırdın en zor olanı yenip sadece birbirimizin olabileceğimize… Bu senaryoda bir daha ağlamak olmayacaktı canımın içi, ağlamak yoktu…

Ama bak yine yeniden akıyor gözpınarlarımdan yaşlar… Hissedebilseydin anlardın beni… Hep gerçek olman için duacı olmuştum, gerçeğin olabilmek için duacı olmuştum… Şimdi gerçeksin, şimdi gerçekten de benimlesin… Lâkin hâlâ bir gizsin…

Elveda deme bana canımın içi… Sakın korkma ben seninleyim… Bir inansan uzak mesafeleri bile aşkımızla aşabileceğimize… Aslında ben sadece seninleyim…

Seni seviyorum canımın içi, hep sevdim… Ben hep sadece seni bu kadar çok sevdim… İstedim ki sen de beni sev… İstedim ki sen de sadece bana şarkılar söyle… Aşkımızdan korkmuyorum sensizlik kadar…

Artık hep ama hep bizli masallar yaratıyorum gerçeğe dönebildik diye… Yalnız artık biz bu kadar gerçekken şimdiden sonrasında sakın ama sakın yakma beni canımın içi… İzin ver yanacaksak beraber yanalım, üşüyeceksek de beraber… Korkuyor musun canımın içi? Ben de korkuyorum ilk defa… Gerçekliğimizle yaşamamız gerekirken bu aşkı; sahteciliğin kurbanı olmamızdan korkuyorum canımın içi…

Hazırım artık sadece seninle olmaya, gelip alsana beni… Şu gözyaşlarım bana seni getirsinler istiyorum yarından sonra… Bütünüyle gerçek olup, bütünüyle benim ol… Sen de korkma canımın içi, sen de sakın ama sakın korkma… Benim inandığıma sen de inan ki; yıkılsın bu tabular…

Gerçeğim sensin canımın içi… Bir daha yalanım olamayacak kadar doğrumsun şimdi… Sakın pişman olduğunu söyleme canımın içi…

O zaman hatalarımdan pişmanlık köprüsü kurar, yalnızlığımın tapusunu alır, kimselere yüreğimden geçit vermem bir daha… Çünkü ben yalnız seni, çünkü ben bir tek seni, ölürcesine yalnız ama yalnız seni sevdim canımın içi… Aşk bahçem olup tek gerçeğim olmuşken, utandırma yüreğimi… İnan ki; zorlukları aşsın aşk limanımız… Sevince her türlü bela kolay gelir insana, gerçekten sevebilince…

Seni son nefesim olmanı dilercesine çok ama pek çok seviyorum canımın içi…

Dilara AKSOY