İnsanı insanlıktan çıkaran,duygularını ve yaşam tarzını baltalayan,akrep gibi kendi kendini sokan, kısacası intihar gibidir kibir.
Her zaman üstün olabilmeye çalışmak gerçekleri kim ne der diye örtbas etmek aslında birşey olmadığı halde birşeymiş gibi ortalıkta gezinmek kısacası kayboluştur kibir.
Kendini hint kumaşı zannedenler,yün kumaşıda olsalar bir makaslık işleri olduğunu göz ardı etmemelidir.
Burnunu kaşlarının arasına kadar yükseltenler akabinde görüş mesafesinide azaltmış olurlar.Hatta sağ gözünün baktığı yeri sol gözüyle takip edemeyecek kadar çaresiz kalırlar.
Bir kanser gibidir kibir,içten içe kemirir ve vakti gelince yok oluşu beraberinde getirir.
’ASİL AZMAZ’ diye bir söz vardır.Gerçekten asil olan bir şahsiyet hangi konuma gelirse gelsin veya hangi durumda olursa olsun her zaman mütevaziliğini muhafaza etmelidir.bu insanda sağlam karakterin ve bir şeyleri görüp geçirdiğinin kanıtı değil midir?
Her insanın dönüş biletinin aynı yere kesilmiş olduğunu bile bile kaf dağının yükseklerinde dolaşmak cahillikten başka nedir?
Kibir aynasına bakıp kendini gerçek anlamda görebildiğini zanneden rüya aleminin büyüsüne kapılmış olduğunu göremeyecek kadar acizdir.
İSTER ŞAH OL İSTER PİYON
OYUN BİTİNCE İKİSİ DE AYNI KUTUYA KİLİTLENİR.
Atatürk’ü Fatih Sultan mehmet’i Kanuni’yi yutan toprak hangimizi ebediyete kadar var edebilir?
Şimdi eğer elimizde kibir aynası varsa ve bu girdaba kapılmışsa ruhumuz arınmanın ve kendimize gelmenin zamanı çoktan gelmiştir..


YOKLANSIN KAFASI MEZARDA,HER ÖLENİN.
FARKI VARMI BAKALIM ,HÜKÜMDARLA KÖLENİN(gazneli mahmut)


saygılarımla:gülden