Sıcak bir gün başladı sabahın  erken saatlerinde.İstanbul alev alev

bugün...İçimde sabahtan başlayan tuhaf bir yılgınlık var, sıcaklardan olsa gerek..akşamda

misafirlerim var... 

Ah , geldiler misafirlerim , evim neşelendi,ruhum düzeldi.Çok kalabalık olduk,bayanları

balkonuma aldım, beylere de tavla verdik.Yaprak kımıldamıyor o gece, çaylarımızı

içiyoruz, çay harareti keserdi faydasız.İlerleyen saatlerde gittiler. Saat 12 ye

geliyordu, sıcak iyice yükselmişti  ’eşime ’alev gibi yanıyor ya Ağustos delirdi dedim bu

gece..Ortalığı toplayacaktım,tabağımda kalan karpuzları yemeğe koyuldum.Şiir yazmak

istedim,başlık  gelmiyor aklıma.Çocuklara dedim ki, başlık bulamadım, çıldıracağım bir şey söyleyin

ya’dedim..’Nasılsa bizim bulduğumuzu başlığı yazmayacaksın!...Huyumu biliyorlar.Evet

bulamayınca naçarlık, bir şeyler yazmaya başladım da başlık kitledi sanki beni  . İçimden bir ses 

duvarları yık devir diyor ve 17 Ağusyos 1999 tek sıra sıra ve altına uzun bir çizgi

çekmişim.Neden , niçin, niye tuhaf sözler yazmışım.Hep takılır  hafızama.

Uyumaya yöneldim.Uyunacak gibi değildi, dalmışım.

Çocukluğumdan beri  ilk kez böylesi şiddetli bir depremle uyandık.Deliler gibi

yataklarımızdan fırladık.’Allah’ım sen korkutma’diye ağlıyordum,çocuklarımın yanına

ulaşamıyordum,bir ara kızıma kapıyı gösterdim,bana  eliyle ’sus ’dedi ,eşim ’sakin olun

geçti’ derken ikincisi başladı.Eşim’Ah bu sefer gittik dedi...

Deprem durdu da,birkaç saniyede bir sürü canlar yok olmuştu haritamdan ! Sokağa

çıktık.Gökleri ellerimizle tutacaktık neredeyse,ağaçlardan kuşlar kaçışıyordu.17 Ağustos 1999_

da ’Türkiye yasa boğulmuştu.Bitmiştik Yarab, bu ne zor ve acıdır.Kutsal evlerimiz sanki

bir ceza eviydi,terk etmiştik.Evden alınacakları eşim alıyordu. Erenköy tiren

istasyonunda taşlarda yatıyorduk.Bir sabah uyandım ki ;kedi ve köpekler

başucumuzda...Çok ağladım,sessiz canlıdan  bir fark yoktu  yoktu aramızda.Düşündüm

ve evimize döndük, saklanmanın kaderden anlamsız bir kaçış olduğunu, sayısı yükselen 

canlardan sonra çok daha iyi anladım.

Emir Yüceden.Allah’ım korkutma sen,biz aciz kulları...17 Ağustos 1999 depreminde ölen ,canlara rahmetler diliyorum !
Oya gedik