- 1690 Okunma
- 8 Yorum
- 0 Beğeni
SOKAK ÇOCUĞU
![SOKAK ÇOCUĞU](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/43852.jpg)
Ben her sokakları tanırım. Her yerini bilirim çünkü ben bir sokak çocuğuyum.Sokakları mesken tutum kendime insan kendi evinde o mutluluk denilen. O kelimeyi yaşamaz mı? Ben yaşamıyorum.Bırakmıyorlar çünkü içimden bir söz gelir hep.Oysa kullanamadım.şimdi söylüyorum haykıra haykıra ANNEEE… SENSİZİMM NE OLUR GEL.. hiç tatmadım anne duygusunu,sevgisini,sıcaklığını,en önemlisi de koklayışını hiç hissetmedim nedir? Bilmem babamı mı onu da tatmadım bilemedim “yavrum deyişini” hayal ettim oysa hep hor görüldüm ellime para koydular kimi “bırak bunları yalandır “kimide itti bir hayvan gibi bizim nede olsa yaşamaya hakkımız yok. Oysa ismim umut’u ama nafile umudum ben bu dünyaya gelişimde umudum bitmişti.Umut denilen bir şey yok hayatım da zaten neyim var ki; Ben hayatım da neden yaratıldım demedim çünkü biliyordum ki;ALLAH hiç kimseyi Boşuna yaratmadı bir nedeni vardır.İllaki isyan etmemeliydim ama şu insanlar bırakamıyorlar ki; rahat bir yaşam sürsem sonuçta benim de hakkım oysa anne kucağı baba şefkati görmedim halbuki en büyük hayalim oldu sıcacık bir yuva sıcak bir çorba baba anne ile yemek yemek oldu. Ama dediğim gibi hayal olamayacak dua misali olmaz biliyorum acaba ben bir yuva kurar mıyım? Acaba inşallah kurarım ve sokak çocuklarına sahip çıkarım onları beslerim
NOT : inşallah başarmışımdır dilim vardıkça ve anlamaya çalıştıkça sözlerimle dile getirdim umarım başarmışımdır.Başka yine lütfen hataları söyleyin ben sonuçta yeniyim iyi deyilimdir yazı ve şiirlerde her şey için çok teşekkür ederim.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/36899.gif)
===BEN SOKAK ÇOCUĞUYUM ANNE ===
Ben sokak çocuğuyum anne
Bir avuç sevgi
Bir yudum aşk
Kollarını bana açacak
Bana sımsıkı sarılacak
Bir dosta hasretim
Ben sokak çocuğuyum
Bir anne elinden sıcak çorbaya
Bir baba şefkatine hasretim
Ben sokak çocuğuyum anne
Okul çantası taşıyacak omuzum
Kalem tutacak ellerim
Kara tahtalara bakacak gözlerim
Okul yollarında yürümeye hasret ayaklarım var
Ben sokak çocuğuyum anne
Bir sıcacık yuvaya
Fiyakalı bir elbiseye hasretim
Ben sokak çocuğuyum
Gökyüzü yerine bir battaniyeye
Toprak yerine bir döşeğe
Taşlar yerine bir yastığa hasretim anne
içimi titreten bir öyküydü oysa umut muş ama umudu dünya ya merhaba derken bitmiş ne cok anlamlı biliyorsunuz demi
umut yolculuğunda umutsuz düşmek
saygıyla bu yazı karşısında eğildim
kutlarım