‘SONRASI KALIR.’

Usta şair Ülkü Tamer’in 10.08.2009 tarihli Sabah gazetesindeki köşesinde Edip Cansever’in(1928-1986) 80.doğum yıldönümü münasebetiyle yapmış olduğu değerlendirmelerden bir kaç alıntı yapacağım.Ülkü Tamer açısından bu değerlendirmeler bir ahd-e vefa,kadirşinaslık, hatırlama ve hatırlatma sadedinde değerlendirilebilir ama bence ;bu yazıda
benim ilgimi çeken ;şiire,edebiyata,popüleriteye,kalıcı olan ve olmayana dair güzel değerlendirmelerin oluşudur.
Öncelikle sanat;emek ister,yoğunlaşma ister,sabır ister.Doğum sancılarına eşdeğer kaygılar ister.Ülkü Tamer Edip Cansever’in bu yönünü anlatırken A Dergisini yayınladıkları dönemlerden bahsederek,onunla akşamüstü buluşmalarında Edip Cansever’in halet-i ruhiyesi hakkında ipuçları verir.O halet-i ruhiye ile,üstadın çıkaracağı ürünleri hakkında bağ kurar.Şüphesiz her şair, her yazar E.Cansever gibi ’bir yerlerden ‘ başlar.Ama başladığı yerde durmaz.Ve çoğu şair başladığı yerden değerlendirilmek istemez.
‘Kimi şairler ‘zekayla’ çarpıcılıkla birdenbire öne çıkıp’günün şairi’olabiliyorlar.Ama genellikle o pırıltılı aydınlık zamanla ışığını yitirmeye başlıyor.okundukça eskiyorlar.Kimi şairler ise,zamanla büyüyorlar.Yazdıklarında siz okudukça yeniden bir şeyler oluyor.derinden derine işleyen her okunuşta sizi yeni keşiflere götürüyor adeta.
İşte bu şairler ‘günün şairleri’ olmaktan ziyade’ C.Zarifoğlu içinde söylenen ‘bir gün keşfedilecek ada’ misali ’en kalıcı’ olanlardır.