- 518 Okunma
- 2 Yorum
- 0 Beğeni
bir kelimenin anatomisi
bitiremedim ilk öğrenimimi , yalnız bazı şeyler aklımda kaldı
adı dilbilgisiydi derslerin
şöyle başlamıştı dersler:
-dudak ünsüzleri vardır çocuklar!
leb değmez denilen bir şeydi sanırım
bu harfleri söylemek iki dudağın birbirine kavuşmasıyla ilgiliydi
zeyl 1: onca zaman sonra dudaklarından dökülen şeylerdi birbirine yakışmayan iki leb aralığında
b sesiydi bunlardan biri, öyle sert değmişti ki dudaklar birbirine deneyince beceremediğimi gördüm
derse devam:
ünlüler vardı üstelik sekiz tane, vardı ki bir tanesi aralarında yumuşaktı normalde, inceydi; birçok
kaba sözün yol arkadaşı, birçok yalnızlığın baş anahtarı
zeyl 2: hiçbir ünlü beni bu kadar yalnızlaştırmadı hayatımda
i sesiydi b’yi söylenir kılan, beni bana , seni bana bırakan
fıstıkçı şahap derlerdi. sert arkadaşlardı ya kimse onlar kadar olamıyordu; kendilerini bu kadar güzel bir şeyle akılda tutan bir başka
kaba söylem daha yoktu galiba ; serttiler ama sessizdiler işte..
zeyl 3: seni ardı arkasınca bu kadar aynı tuşlara dokunduran sertliğiydi sözlerinin
t, üst üste söylenen iki sert ; ama yine de ünsüz bir harfti işte...
sesini ne kadar sert çıkarsa da asla tek başına olamayacağım kadar yalnız bir sesti işte...
ve yine bir bildik ses önceki dersin tekrarı:
söyleyin bakalım; ince, düz ,dar bir ünlü
elcevap: i
zeyl 4: ince, düz bir seslem olması asla söylemlerinin sertliğini , değişmezliğini değiştiremezdi
ders BİTTİ, zaten bildiklerimin hepsi bu değildi....