BAHAR GÖZLÜM
(hala iki parça yüreğim..)

Nefes almayı yaşamak,’ içinde bulundugum çağı gereği ,sadece kavak yellerini değil, boyuna posuna gözüne ,kaşına ,endamına ,yürüyüşüne günübirlik gönül eğlendirmeleri sevdalanma sandığım..ne kadar dost ne kadar sevgili olduklarını ancak süreç içinde vefasızlıklarıyla anlayabildigim (tescillenen ) ve cümle olumsuzlukların dışında ,yitik sevdaları sende bulduğumu sanarak ve farklı -özel olduğuna can-ı gönülden inanarak ve bağlanarak..yaşanmış çaresizliklere çare,yılmış yıkılmış duyguların umudu, sırrın esiri değil ? ama sırrı kendine esir edem bir iradeyi gördüğüm icin yazı ve şiirlerime yeni bir konu , yeni bir renk ve çeşni anlamında yazıyor ve yazdıklarımı seninle(anlam bulacağı için) paylaşmak istiyorum.tipki.tipki huznu ve sevinci seninle paylasmadaki mutlulugun farkli tadi gibi
Umut sözlüm
Nedir nasıl anlatılır,yada illede anlatılması açıklanması mı gerekir bilmiyorum…inan olsun bilmiyorum.bırak duygu ve düşüncelerimi seslendirmeyi yazmaktan bile utandığım oldu bazen. hatta çoğu zaman .sanki birilerinin hayatına ve umutlarına hatta hatta geleceğine “sevgi” adına taciz ve tecavüz ediyorum diye düşünüp içinden çikamadığım anlar olmuyor değil…
Bu yüzdende yazdıklarımı ya seninle paylasma (sana verme ve gösterme * cesarati bulamadım yada yazıldığıyla kalıp sanal sevgiliyle hayal aleminde paylaşma kolaycıligi icinde ,tutmayan uykulara yalancı meme misali sevda düşleri yapıp ,dinmeyen hicran sancılarını çaresizlik hüznüyle avutup …ve tüm bunlara rağmen sanki farklı iki cenderenin içinde mengeneye vurulmuş iki sevgi tutsağının çektiği işkence ve acısında mutluluk sadizminin paylaşımını (zevk-alıyormuşcasına) istiyormuş gibi belki anlamsız,beklide küçümsenmeyecek kadar önemli nüansı göz -ardı ediyormuşum düncesine kapılmadığım olmuyor değil ..ve bu düşünce yorgun belleğimi ve beynimi kemirip dursa da hep.”ne yardan ne serden …”misali beklide yitik yaşanmışlığın egoizminin tatmini adına beklide tamiri olanaksız bir yanlışın ,bir çıkmazın girdabında olmanın bilinç altındaki muhasebesinin faturasının , maliyetinde ki ödeme güçlüğününden kaynaklanan, hatta daha çok da sana ödetme korkusu, az gelişmiş toplumun deger-yargısı sevdama hep pranga vurmuştur…dolayısıyla seni sevmemek vede düşünmemek mümkün mü..onun için diyorum ki:
Yıllar geçse de aradan
Bilki hibir şey eksilmeyecek
Ne sevginden ne hatırandan
Parça parça olsa da bu yürek
İnleyerek hep sana çarpacak..

KASIF KANI ERTURK