Yağmurla sevdim seni

Şehrime yağmurlar yağarken sevmeye başlamıştım seni. Gökte bulutlar, yerde sular, içimde volkanlar... İşte böyle olmuştum seni sevmeye başladığım o zamanlar.

Şimdi güneş var şehrimde, kurudu yerlerin ıslağı. Bilesin ki kurumadı yüreğime akıttığın sevda sağanağı.

Susuz çölleri ıslatıp, kuruyan bütün ağaçlara can verecek kadar büyük sevdan ile bir başınayım yine yaşadığım şehirde. Yağmursuz, bulutsuz, sensiz!...

Yine kış gelecek ve yine bana döneceksin. Bitecek içimdeki özlem çöllerindeki sürgünlerim. Ben, ve ben bir kez daha haykıracağım göklere, özlemlerimin bitişini.

Ellerimi açtım, dua ediyorum yaradanıma! bitir sevdamın hasretini, al şehrimden güneşi. Gönder yağmurlarını bana. Yine ışıkla parlasın gözlerim, yine geri gelsin o on sekiz yaşımdaki günlerim. Bir elimde sevdam, bir elimde yüreğim. Özlemlerim, hüzünlerim ve ümitlerim... Biliyorum, az kaldı. yağmurlarla geleceksin, geleceksin bana sevdiğim!...