- 719 Okunma
- 3 Yorum
- 0 Beğeni
ÖLÜM MELEĞİ
ÖLÜM MELEĞİ
Biliyorum buradasın.Bu hastahane odası,soğuk koridorlar,dilsiz duvar,etrafa dağılan derman değil zehir dağıtan iğneler...Aslında her şey senin gelişini anlatıyor biliyorum burdasın.Öyle yakınımdasın ki seni hissediyorum,nefes alıp verişini dinliyorum,seni hissetmek ürkütmüyor beni ;yalnızca üşüyorum.
Burdasın biliyorum,kimse görmese de seni ben görüyorum başucumda bekliyorsun gülümseyerek.Söylemesen de biliyorum vakit az kaldı değil mi?Geldin ya git demeye gücüm yetmez sana.Durduramam zamanı,senden birkaç saat,dakika hatta saniyeler isteyemem geldin ya sana git diyemem.Hadi ölüm meleği geldiyse vakit sessizce götür beni.Zaten kalbim öyle yorgun ki gücü yok nefes almaya.Hadi ölüm meleği sessizce götür beni dinlenir belki yorgun kalbim...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/20573_ADveKdYFlS.jpg)
Hüzzam bir bestenin /hüzzam dizeleriydi ...
-Gelecek ne kadar kaçsakta elbet gelecek ve bizi bulacak.
-Her geçişimde Zincirlikuyu mezarlığının tepesindeki..
-Her canlı ölümü tadacaktır..ibaresi aslında beni ürkütür ve de kendime gelirim.Yaşam ve ölüm arasındaki o ince nüansa daha da dikkat ederim..
-Geç olsun/güç olmazsın..
Hatırlattığınız için bin selam ile kaleminizi kutluyorum.