kimbilir belki büyük ikramiye o gün sana çıkacaktı. iştahla almıştın bileti. biraz önce kafana mıçan güvercin aklını almıştı senin. aptallaşmış ve hani şu talihlisinin yaşamını perişan eden talihsizliğe talip olmuştun; ama ne şanslı adammışsın meğer sen; gıpta ettim sana. belki ananın duasının bereketi; belki de şansın olmadığına göre harbi şanslı olmandan, çıkmadı çok şükür.

düşünüyorum da vay be! çıkıp da iflah olan var mı kuzum? iflas işte hep sonu. dağılmış yuvalar, gözü dönmüş yamyamlıklar ve son son bir dilim ekmeğe muhtaçlık, fukaralık... verilmiş sadakan varmış. çıkmadı ya, ben olsam yerinde çiftetelli oynardım.

terini akıtmadığın kazancın buhuru burnunun direğini sızlatırken, sonranı düşünmediğin o an, tepene bırakan güvercin bir önündeki dişinin derdinde temizliyordu midesini. kutsal güvercin, aferin sana, varlığınla mutluyuz :)

mailis nalars kutsal güvercin poku yazıtı