- 914 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
TANRIÇANIN İNTİHARI
![TANRIÇANIN İNTİHARI](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/41681.jpg)
TANRIÇANIN İNTİHARI
Tanrıçalar da intihar edebilir..Onlar da intihar edebilirler eğer kapatılmışsa bir erkek zindanına.Vurulmuşsa düşleri henüz ön dördündeyken yada kırılmışsa kanatları daha oyunlarına doymamışken.Tanrıçalar da intihar edebilirler.Evet bir tanrıça daha intihar etti eteğindeki bereketi toprağa serpmeden.Sırtında kızıyla banyoda astı kendini töre ilinin berdel köyünde.Bir kadın daha zamansız topladı geleceğini.Adı Şahê soyadı fidandı, fidan boyuna aldanmadan,ardına bakmadan gitti.Urfa’nın Yeşiltepe köyü sarardı,banyodan ağlayan bir bebeğin sesiyle.
Kim bilir kimler aldı onu daha küçükken yarım oyunundan.Kim bilir kimler berdel diyerek onu tanımadığı bir insana hayat boyu arkadaş atadı.Kim bilir kimler onu gönderdi aramızdan.Neydi onu bizimle bir arada yaşatamayan.Kendisini sırtında çocuğuyla ölüme iten acı neydi?Bu bir değil iki değil.Nedir bir kadını bir anneyi bir tanrıçayı böyle elvedasız gönderen?Sorularım kirli bir zamana ve sağır bir kulağa çarpıyor.Kaç bin yıllık yosun tutmuş feodal bir taşta kırılıyor sözcüklerim.Muhatapları anlamıyor bile.Modern bir trajedi doğuyor kalbimde şimdi zamansız.Ortadoğu’nun insanı yaşatamayan bu töre geleneğinde işte böyle bir kadın daha kayboldu,ardında iki çocuk bırakarak.Batman’da petrol kaderli kadınlarımızın sessiz sedasız gidişleri,Diyarbakır’da kendini Dicle’ye bırakan elleri daha küçük bir beden ve Urfa’ da aşiretsel bir yangında yanan bir anne.Kim bilir daha kimler….Pencereden bakmaktır veya elini tutmaktır sevdiğinin,tüm suçları…Perde arkasına sığdırılan hayatı,çamaşırdan yemekten temizlikten aşınan eli ,doya doya koşamayan ayakları,konuşamayan susturulan ya da kesilen dili…
Erkek egemen bir dünyanın zulümvari ürünleri değil midir,tanrıçalarımızı körelten.Neden olan erkek,öldüren erkek, sınırları çizen erkek.Bu erkek değil miydi? Kadının adını çalan Anaerkil zamanlarda.Bu erkek değil miydi? Sümer tapınaklarında kadını pazarlayan? Bu erkek değil miydi?hayatını çaldığı kadını hayat kadını yapan.Bu erkekti 21.yüzyılda evleri kadına mağara yapan.Kadının adını çalan erkek işte bu erkekti.Kadının adı yoktu artık.Bu erkekti kadını kendine kurban seçen.Kadının adı kurbandır artık.Erkeğin kurbanı.Evet erkeğin kendisi temizlemek için erkek tanrılara kurban ettiği kadın.Erkek arınmak için kendi günahlarından kadını kurban etmektedir;çünkü sokakta kadına adım attırmayan,evden her çıktığında mosmor vahşi bir tablo bırakan,bazen tecavüz eden bazen de öldüren erkek.Erkek bu günahlarından nasıl arınacak?A.Camus’ un da dediği gibi kendindekini başkasında görmeye çalışarak onu onla suçlayıp rahatlamaktır biz erkeklerin yaptığı.
Bir bebek sesi duyuluyor şimdi.Ağlayan bir ses bu.Bu, intihar eden annenin geride bıraktığı kızından geliyor.Banyoda tekrarlandıkça yankılanan ve yankılandıkça insanı delirten bir işkenceye dönüşüyor.Bu ses işte taşları un ufak edecek kıvılcım.Bu ses işte kalplere bir sızı bırakacak.Anne geride çocuğun sesini bırakıyor.Gelip duyanlara eğer anlarlarsa bir hıçkırık bir feryat bir mesaj bırakıyor.Tanrıça intihar ediyor ve gidiyor kendi soylu tarihine..Yüceltilen kadının tapınılan tanrıçanın kaç bin yıllık öyküsü bir bebek sesine karışıyor.Bu gidiş,tapınaklarda adaletin bekçisi ve barışın sigortası olan kadının 21.yy.dan gitmesidir. Kadının kovulmasıdır 21.yy.dan. Kadının gözleri mor elleri kırık yüreği ezik gitmesidir bu çağdan.Ağlayan bir bebek sesinde bir tanrıça intihar ediyor ve akıp gidiyor kendi soylu tarihine.