Hızlıca geçiyor her şey...

Gözlerine ışık değilim artık ya da olamadım hiç bi haberim bundan bile kimbilir...

Mesafler geldi yeni yeni... Mevsim değişiyor bizde; farkındamısın? Bir siteme hakkım yoktur bilirim. Bin sitemin kabulüm oysa... Bu devran yeniden dönecekmi bizim için... Dudağının kenarına yerleşen yaramaz bir tebessümü şen kahkaha için kovalayabilecek miyim? Çöreklendi kaldı yüreğine can sıkıntısı. Kabuğumdan çıkabilecekmiyim göz kamaştıran renklerle dönüp sıkıntı kovabilecekmiyim? Mevsim kurak geçiyor bizde ... Ellerimle diktiğim çiçekleri bir başı boş kalmış öfkeye kurban vere vere kurudu bahçelerin biliyorum... Uzun bir yolda yapayalnız yürümekteyim... Derinlerini gösteremediğim kalpim boşuna uğraşta... Kıymeti yok artık bende. Kolayı bilirdim... Öğrenmiştim. Büyüdüğüm günlerden birisinde gördüm kolaya kaçmanın korkaklık olduğunu. Kendimden korkarım en çok... Engelleyemeden yükselen içimdeki o vicdansız hain sesden... Hala biraz korkağım... Geçicek ben biraz daha büyüyeceğim ve oda silinip gidecek... Onca zaman tahammülünü tükettiğin sevgili o bekleyecek mi? Mevsim değişti bende... Fırtınalardan kuru soğuk ıslak sonbarda gezinip durur kaybolmuş bir ruh gibi benliğimin... Bir nefeslik mesafade bin asırlık yerlere sığınıyorsun... Her gün biraz daha yaznızlıkda yaşlanıyor içimdeki yersiz yurtsuz çocuk... Uzaklardasın... Artık benim bile yanına gidemeyeceğim kadar uzaklardasın... Ve yalnızlık sen beni yanına tekrar alana kadar yaz gününde sonbarlara beni zorunlu misafir yapmaya devam edecek...

Aslı KISA