ALTUN HEKAYƏLƏR EVİ/ --SƏRÇƏ

Bir neçə Ay öncə , bir kitab əlimə düşüdü . Varaqlarını birər--bir oxuyuram. Bu kitabın konusu doğal və hevanlar qorunuşu idi . Və bir çox şəkillər ilə heyvanların yaşam terzindən söz açmışdı, bu kitab.

Maraq ilə oxuyar kən bir sərçə şəkili gözlərimi aldı . Onun yaşamından qısa bilgi vermışdı . Və düşündüyü konulardan bir neçə varaq yazılmışdı . Bu sərçənin şəkili və düşüncələri xəyalimda bir canlı filim kimi idi . Hara gedirəm onun ilə danışıram eləbil.
İşə gedib--gəlirəm sərçə.
Parka gedirəm serçə.
Metroda vəya arabada gedirəm sərçə.

Bu sərçə xəyal və düşünçə yoldaşım olmuşdu . Artıq iş ora çtırkı , hər zadı sərçə kimi görürəm . Içimdə yeni bir duyğu rahat buraxmayır məni , oda bu sərçənin kim olduğudu .
Və öz--özümə deyir:--
--Bu sərçə gündə seyir etdiyim sərçələrdən deyil kimidi . Böylə sərçələrə Minik Sərçə deyərlər. Ancaq bu Minik Sərçənin gizli özəliklərini öyrənmək istəyirəm dezyə çıxış yolu arayıram.
Bir gün oturmuşam parkda , ama bütün düşüncələrim və xəyalım , aradığım Minik Sərçə haqqindadi . Demə yanımda bir tanıdığım konşu oturub . O, məni xəyalımdan ayırıbda:--

--Bağışlayın rahatsız etdiyim üçün!
--Dəyməz!
--Yarım saatdi yanında oturmuşam . Öz--özünə sərçə--sərçə və minik sərçə deyirsən . Kimdi bu minik sərçə ?
--Sənin sərçə haqqında bilgin varmı?
--Qardaşım sərçə elə sərçədi , bax bir !--bu gördüklərinin hamısı sərçədi!
--Dediyin doğru , ama yanılırsan , çünkü mən düşündüyüm serçənin adı Minik Serçədi!
--O nə olan şeydi?
--Eşit, aradığım Minik Sərçənin , bu kimi özəllikləi , hər bir sərçədə olamaz !
--Nə kimi ?
--Hə deyim !--bu Minik Sərçə budaqdan--budaqa qonmayır. Ötərgi hisslər söykənib, ciq ciqlamır . Min ölçür , bir biçir . Nə aldadir nədə aldanır . Dən üçün duyğu paylamır , yalnız özünə söykənib yaşayır . Eşitdinmi !?
--Qardaşım! dediklərini dinlədim , xoş və gözəl . Ama gerçəklikdə bunlara , roya deyərlər !
--Nədən?
--Sən bu insanların içində deyilmisən ?
--Məndə sənin kimi!
--Onda , nə serçə--serçə deyirsən!?
--Anlamadım!?
--İndi başa salaram anlarsan!
--Hə eşidirəm!
--Bu günkü insanlarda insanlıq qalmayıb!
--Nə üçün ?
--Kəsmə səsimi , izin ver danışım !
Bağışlayin!
--Hə , indiki insanlarda insanlıq qalmayıb . Kimsə , kimsənin qayğısını çəkməyir . Görürkı , biri suda batır , ona yardımçı yerine , mənənə deyir . Və ən başlıca, basmasam , basılaram . Sıradan çıxartmasam , sıradan çıxaramı düşünür!
--Çıxış yolu?
--Çıxış yolu bu dur!-- mən gedirəm , sənidə Minik Sərçəyə tapşırram!
Qonşu gedir , orda bir mən qalır , birdə xəyalimdaki Minik Sərçə.

Həmən gecə Minik Sərçə düşüncələrimi alıbda, bir an bir sərçə pəncərə önünə qonur. Onu görən kimi tanıyıram . Bu sərçə, elə aradığım Minik Sərçə idi . Pəncərini açıbda, masamın ütünə qonur. Onu əllərimə alıb, İpəksu tüklərini oxşayıram. Doyunca əsruk kimi gözlərinə baxıram və incə dımdıyını öpürəm. O, gözlərimə baxida:--

--Mən bir aşk tanrısı . Mənə Rumluların aşq tanrısı deyərlər və Minik Sərçə geyimində sənə gəldim . Çünkü səndə tanrı xuyu və onun gözəlikləri var . İndi xəyalımda bir ərkək varsa oda sənsən və sənin gəlişini gözləyirəm deyib , pəncərədən uçur .
Mən isə yuxudan oyanıram.

M--ərğəvan

Paylaş:

(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Yazarın Sonraki Yazısı

Yazıyı Değerlendirin

SƏrçƏ Yazısına Yorum Yap

Okuduğunuz SƏrçƏ yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

SƏRÇƏ yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Esra Tekinn, @esratekinn

18.8.2009 22:48:41

hoş yorumunuz ve asıl sizin verdiğiniz emekler için ben teşekkür ederim...sevgilerle...

Esra Tekinn tarafından 8/18/2009 10:52:38 PM zamanında düzenlenmiştir.

M.ƏRĞƏVAN, @m--399;rg-399;van

18.8.2009 19:27:09

SERÇE

İnsan həyat boyu etgiler içinde yaşyor ve etgilerden bir şeylerde bulyor .
Buna bir neden var .
Bu neden anlamını kimi başa düşüyor , kimi malsef esla anlamiyor ve bazen
bile anlamakdan zorluk çekiyor ...
Çünkü insanlar farkılı görüşlərede , bir çok rengler ilə paylaşıyor deye
heyat bir öyretmen gibi kafa çaliyor . İnsan kendisi bilmeden yaşam
felsefesine deyer veriyor . Bu bir hiss edilmez noktedir ki , kendi
ötesinde
düşünce ruhsağlığını barındırıyor . Bu nokte sürecinde bilinc altı ve
bilincüstü , mekan ile zaman arasında birleşiyor . Bu anda insan görüşünde ki
zenginlik ve zekilik heyat rengine başka bir gözellik simgelyor . Böyle
alanda insan kendi endişesine bir yükseliş ve gelişme nedeni ariyor .
Bende ariyorum sizin gibi ,
Bu aramak ,
Bu bulmak ,
Bu duymak
Bir enerjidi noktesiz .
Çünkü heyal düşünce nedenlerini arama yolu ile
daha derinliklere çekiyor...Şurdadır ki özgür fikir ,
tartışma için insana üz tutuyor !

Gecə saat üç ve ben bir şeyler ariyorum gibi .
Esra Tekinn ile konuştum sankisız .
Onun bir kaç sözcükü hayale daldırdı beni ve birazca düşündüm .

Esra haım demiş :--
--KOR OLDUK--
Bu iki sözcük hangı kalbden və hangı düşünceden geliyor .
Kor olduk dunyasına varib düşüniyor .
Ben ise neden kor olduk cumlesine kendi fikirimi böyle .
KADİN yani HEYAT .
KADIN KALBİ yani GÖZELLİK GÖZLERİ .
KADIN DÜŞÜNCÜSİ yanı YOLÇULUKLARA HİZLI BİR TREN .
Boyle heyata bakariksa kor olduk sözcükleri kendi anlamını kayb ediyor
bence

Esra hanım demiş :--
--MAHRUM KALDİK--

Evet , heyatın gözel ve neşelı anlarini anlamiyoruz .
Amma kayb ettikden sonra gibi düşünüyruz .
Çünkü yaşanacaklara kor olduk gibi ve kendimizi hor sandik gibi anlam
veriyoruz .
Aslinde kendimizi kandrzoruz deye sucu kendimizde yok sanizoruz .
Böyle bir zaman hayata kor gelib ve korda gediyoruz .

Esra hanım demış:--
--MAHRUM KALDIK--

Her şeyden mahrum kalırık .
Neden ?
Çünkü bu mahrumluk nesilden nesile bir hediyedi kendimizden .
Cocuklarımızı hep gövdesel böyüdük ve onların eyetimi ile çok ilgilenmedik

Deyi mi ?
Sosyal imkanlarımız az olunca , manevi deyerleride kayb edik .
Bu bir böyük kusurdu , dün ki haqanlardan , bügünkü hanlara kader .
Etiraf insanı yücelder ve deyim ki zekisi mahv edilmiş bir ulus sonu ,
bizim gibi kötü durulara kaliyor .

Esra hanım demiş :--
--KURBANI OLDUK--
Biz neyin kurbanı olduk ?
Biz susduk , biz konuşmadik .
Biz gerçek olaylara boş verdedik .
Biz zeki insanları sevmedik .
Biz kendimiz , kendimize yol açmadik ve yol gösteren aradik .
Çünkü heyata kor gibi bakdik ve her şeyden mahrum kaldik .
Korluğumuzun kurbanı olduk .
Deyil mi ?

Esra hanım demiş :--
--İnsanlığımızdan olduk--
NEDEN ?
Her zaman düşmana dost dedik ve ekmeyımızı paylaşdik .
Hep yabancı düşüncelere tapındık .
Kendi varlığımızı aldadici ve kandırışcı rengler ile sergiledik .
Ben olan yerde , sen kimsin dedik ve kendi kendimize kiskandik .
Evet boyle bir halda , kor olduk , mahrum kaldik , kurban olduk
ve insanlığımızdan olduk .
Böyle deyil mi ?
Esra hanım demiş :--

--Kayb etmeseydik --
Bu bir özlem , bu bir arzı , bu dilek ve bu bir istek .
Bu insanin kendine bir gerçek dönüşü ve aydın görüşüdü .
Siz serçe hikayesini dikket ile okumuş gibisiz ve
kendı düşüncelerini açık demişsiniz .
Bu yarınlara aydınlık gibidi , çünkü düşünceli kadın kalbı , heyat gözüdü

Lütfen hakkını helal et ki , serçe hekayesine emek vermişsin .
Sevgi ve selam ile .
M . Əğəvan
Berlin 16 Agustos 2009

Esra Tekinn, @esratekinn

24.6.2009 07:57:39

hayatımızı rutine bağladık, bu sıradanlığın içinde kör oldu gözlerimiz de güzelliklerden mahrum kaldık.. bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın dedik akabinde egolarımızın, hırslarımızın, menfaatlerimizin kurbanı olduk olduk ta bu arada masumiyetimize de, benliğimize, özümüze de can çekiştirip insanlığımızdan olduk... güzele dair ne varsa kapatmadan gözlerimizi sürdürseydik inancımızı ve kaybetmeseydik iyiye dair tüm niyetlerimizi kim bilir belki mutlulukta bir serçe geyimində bir gün çıka gelirdi karsısımıza... tebrik ederim güzel ve anlamlı bir hikayeydi...

Esra Tekinn tarafından 6/24/2009 8:01:48 AM zamanında düzenlenmiştir.

Saadet Ün, @saadetun

21.6.2009 16:18:00

Sayın Mahammad ƏRĞƏVAN

Öncelikle sitemizi hoş geldiniz.
Gelişiniz mutlu etti...

İki ayrı Azarbaycan sitesinde de okumuştum bu hikayeyi...

Bir kez daha okudum... kaç kez okuduğumu unutarak...

Düşleriniz eksilmesin gözlerinizden ve bu düşler gözlerinize hep ışık olsun dileğiyle kutluyorum bu güzel hikayenizi...

Saygılarımla