Sayın Eylül Gökdemir hanımefendi’in
‘Bir erkeğin kadını olmak’ adlı yazısı üzerine yorumumdur.


Bir çırpıda yutar gibi okudum.
Şiirde de hikayede de olağanüstüsünüz.

Böylesi sıradan bir olayda nasıl da sevinci, mutluluğu,farkında’lığı yaşamış ta paylaşmışsınız.
Eldekinin değerini nasılda bilmiş, şükrünü eda etmişsiniz.Daha ilk telefon anında negatif düşünüp, olacakları berbat etmemişsiniz.
Size muhabbetle yönelen yüreğe nasıl da yürekli cevaplar vermişsiniz.Kendinizi sevgiye ,mutluluğa çocukça teslim etmişsiniz.
Devamını da itinayla,nasıl da korumuşsunuz .
Hayatın tadını tuzunu en hassas terazilerde ölçüp/ ölçüp pay etmişsiniz.
Verip almışsınız,alıp vermişsiniz.
Bir kadının erkeği böyle olunur işte,dedirtmişsiniz.Siz o günkü gayretinizle mutluluğu hak etmişsiniz.
Vermek yetmez, almasını da bilmek lazım.
Bir erkeğin kadını olmayı bilmek gibi ,‘bir kadının erkeği olmak’ ne kadar güzeldir;bilmek lazım.Olan bilir. Olmayan ise zanlarına aldanır da hayaldir,masaldır sanır.