SEVGİ TOMURCUĞU REHABİLİTASYON MERKEZİ
![Günün Yazısı](/yeni/img/ribbon.png)
Okuduğunuz yazı Günün Yazısı olarak seçilmiştir.
Sevgi Tomurcuğu Rehabilitasyon Merkezi…Adını bile okurken yüreğimizi burkan,hüzünlendiren tuhaf duygular kaplıyor..
Nedir bu ve buna benzer merkezler…Ne iş yaparlar..Ne kadar faydalı olurlar…Evet adından da anlaşıldığı gibi bu merkez;zihinsel,bedensel,spastik ve otistik özürlü insanlarımızı eğitip geliştiren bir merkez..
Bu merkezleri özürlü yeğenimden dolayı yakinen tanımış oldum.
Yeğenim zihinsel özürlü…Anne ve babasının bile zapt edemediği,bedenen gayet iyi ama zihnen kendini bile tanımayan bir erkek çocuk ve zaman,zaman annesine;”Ya Rab’i, ya benim canımı al ya da onun canını al da kurtulayım…”dedirten bir çocuk.Buna rağmen ablamın güvenmeyip de kaydetmek istemediği okulu 2 ay önce inceledim ve yararlı olacağına emin olduğumdan gittim ve kaydettim…
Kaydetmek niyetiyle bu merkeze giderken öyle manzaralarla karşılaştım ki daha kötü durumda olan,bitkisel hayata giren sırt ustu yatan çocukları gördüm…Beterin beteri var dercesine…Kendi halimize defalarca şükrettirecek…İnsanın yüreğine ateş düşüren,istemsiz gözyaşları akıtan manzaralar…
Ailelerin bile artık bakamadıkları çocukları bünyesine alan bu merkez ki bu çocuklarla hiçbir yakınlığı olmayan bu sevgi ve eğitim yuvası eğitmen ve yöneticilerinin yaptıklarını görünce gözlerim yaşardı…Gurur duydum,takdir ettim yaptıklarından dolayı.Bıkmadan,usanmadan,kesinlikle yüz buruşturmadan(gizlice defalarca gözlemledim çünkü),uf puf çekmeden,anne ve baba şevkatinden fazlasını gösteren…Hele çocukları asla bağlamadan,altlarını değiştiren,yediren,içiren ve eve kadar götürüp getiren değerli eğitim merkezi eğitmen ve yöneticilerini gösterdikleri büyük hizmet ve fedakarlıklarından dolayı takdir ediyor ve o çocuklarımız adına da sonsuz teşekkür ediyorum.
Özürlülük bir ayıp değildir…Allah vergisidir…Allah’tan gelen baş göz üstüne...yarın bizim de özürlü olmayacağımız,hatta ölmeyeceğimiz ne malum...Bunun garantisi yok maalesef.O yüzden elimizden geldiğince o insanlarımıza destek çıkalım,hor görmeyelim...Elleri ayağı olmayabilir ama beyinleri zehir gibidir.Allah bir taraftan alırken diğer taraftan verir.onlar bizim en değerli ve en çok ilgi bekleyen varlılarımızdır.Bu nedenle,onları topluma kazandırmak için ne kadar erken davranırsak o kadar çabuk topluma kazandırmış oluruz.Allah bizleri kendini akıllı sanan beyin özürlülerden korusun…sevgilerimle…
d.adıbelli-14/06/2007
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/11014.gif)
BENCE HERKESİN ONLARI BİR GÖRMESİ LAZIM ,SAHİP OLDUKLARININ KUSURSUZLUĞUNU ANLAMASI İÇİN.YEĞENİNİZİN ANNE VE BABASINA TANRI BİR SINAV VERMİŞ İNŞALLAH SABIRLI BİR ŞEKİLDE DAVRANIYORLARDIR...BEN BÖYLE KİŞİLERE ACINMAMASINDAN YANAYIM.TANRI ONU DA ÖYLE YARATTI İŞTE.ACIMAYIP İLGİ VE SAYGI GÖSTERMELİYİZ.BÖYLE BİR YAZI YAZDIĞIN İÇİN KENDİNLE GURUR DUYMALISIN FURKAN ABİ.BEN ŞAHSEN SENİNLE AYNI SİTEDE BULUNMAKTAN BİLE ÇOK MEMNUNUM!!
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/7515.gif)
Selam
Yeğeninize şifalar diliyorun ablanızada saygı duydum.
Arkadaşımın oğlu zihinsel özürlü ve arkadaşım ölmekten korkuyor bana bir şey olursa oğluma ne olacak diye.
Bakımları küçükken zorlamasada ilerde çok çileli oluyor
26 yaşında onunla oturup resim yapıyoruz müzik dinliyoruz.
Bazen bize kaçıp geliyor.
Bu tip merkezler pek yaygın değil küçükken yer buluyorsunuz ama ileri yaşlarda yok gibi.
Çok zor Allah onlarada ailelerinede yardımcı olsun.
Duyarlı yüreğiniz hiç sönmesin.
Saygılarımla..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6483.gif)
selam ..........
benimde davn sendiromu oğlum öyle bir merkezde yıllardır eğitim görüyor...ne çoklar bir bilseniz.çocular kadar aileleri,özellikle anneleri nasıl eğittiğini yaşayarak gördüm.yazı çok güzel kaleme alınmış,bir gözlemci yazısı.......birde yaşayan yazmalı.inşallah.bu arada bu alanda çok büyük iş yapan so dönem meclisimizi ve hükümeti kutlamak,bir kadirşinaslık olurdu.iltifat başarının doğuş sebebidir.kutladım kaleminizi.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/9644.gif)
Değerli Dostum.
Önce size yeğeninizden dolayı acil şifalar diliyorum.
Evet haklısınız başımıza gelmeden ne olduğunu anlamayız bazı merkezler nerde ne işe yararlar anlatıldığında da sadece vah vah,tuh tuh der kulağımızı çeker tahtaya vururuz.Oysa en kutsal görevdir birinin yardımına koşmak merhem olmak bunu kaçımız anlıyoruz ki..Hepimiz bir gün bizde böyle olabiliriz biz olmadık torunlarımız olabilir düşüncesini taşımalıyız.Bir sokak çocuğu görür tiksinir yaklaşamayız oysa düşünmeyiz ki bizim çocuğumuzda birgün sokağa düşebilir.Özürlülere acıyarak bakmak yanlış ve insanlık dışı bir davranıştır.Bilirmiyiz ki bir kaza sonucu bizde öyle olmayacağız.
Bunlara çare ise sadece eğitimden geçer.
Yayın organları baldırı çıplak tazelerin yatak odası serüvenlerini gün ortası ve gün boyu yayınlayacaklarına bu merkezlerin nerde olduğunu ve ne işler kotardığını bilgilendiren program yapsalar..Daha söylenecek çok şey var ama ..
Duyarlılığınız için birkez daha kutluyorum ve diyorum ki,
Siz başınıza gelmeden bu merkezlerin belki varlığını bile bilmeyecektiniz.Başımıza gelmeden gidelim oralara..
Sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6670.gif)
insanlığı rehabilite ehmek gerektiği bir dönemde yaşıyoruz. doğuştan farklı yaratılan insanlara rabbimin özel yetenekler verdiğine inanırım.özürlü kelimesindende hiç hoşlanmıyorum...farklı demek çok daha rehabilite bir sözcük diye düşünüyorum... rabbimin sınavına ve bu özel durumu yaşayan herkese rabbim yardım etsin... her zorluğun ardında bir kolaylık vardır... Yüreğiniz dert görmesin... sevgiler...
bu ülkede çok sayıda özürlü olduğunu bir kez daha hatırlattığınız ,rehabilitasyon merkezinin varlığını duyurduğunuz,oradakilerin özverili çalışmalrını aktardığınız için merkezde çalışanlara sizin aracılığınızla teşekkürler.kutlarım,yazınızın duyarlı yüreklere güç kattığına ,umut verdiğine inanıyorum.saygılar.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6871.gif)
güzel bir konuya değindiğin için sevgili arkadaşım
önce seni kutluyorum.zihinsel engelli olupta okadar insanımız varkı ülkemizde ama hepsi bakıma muhtaç fakat hepside şanslı değil buda maddı yöne bakıyor.maddı olan iyide ya olmayan ne yapsın..ben bu özürlü insanlarımızın ülkemde neler yaşadıklarını şöyle bir baktığımda ülkem çok geri kalmış çok.... yıllardır yürt dişinda kaldığım ülkede bu sorunları görmedim devlet öyle bir koruma altına almış ki böyle özürlü insanını ..maddiyata bakmaksizin valla ülkemde bunun yarısı düşünülmemiş,düşünülenleride gördük basın larda çocuklarımıza yapılan işkenceler içler acısıydı..ne yaşlıya ne de gençlerimize çocuklarımiza hiç de iyi muamele edilmediklerini ben şahsen gidip gözlerimle gördüm..sevgili furkan çok güzel bir konuya değindin
yürekten kutluyorum günün yazısı olmaya hakettın helal sana. kalemin daim olsun sevgilerimle..
AYLA_V_YOU tarafından 6/15/2007 1:40:51 AM zamanında düzenlenmiştir.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/9019.gif)
Yazınızdaki konu muhteşem.. Hele hele "Allah bizleri kendini akıllı sanan beyin özürlülerden korusun"
Ne yazık ki anadan doğma olanlar hariç (ki bunlarında en az % 90'ı hamilelik esnasındaki ihmalden kaynaklandığını düşünürsek) sağlık problemi yaşanan ve bir ihmal sonucu kalıtsal hale gelen ÖZÜR, her nedense ALLAH VERGİSİ olarak kabul ediliyor.. Benimde henüz 6 aylık iken Geçirdiği ateşli hastalık sonucu Ruhsal ve bedensel özürlü kalan bir kız çocuğu yeğenim vardı..Rehabilitesi dahi mümkün olmayan :(( 17 yaşında iken 1994 yılında rahmetli oldu.. DUYARLILIĞINI KUTLUYORUM....