yıl 2000 onaltı nisan işe gitmek için hazırlandım.Hava puslu hafif hafif yağmur yağıyor
ıslanmamak için otobüse bindım.Otobüsten inip servis aracına bindim.Bindikten beş dakika sonra aracımız kırmızı ışıkta durması gerekirken yağmurun etkisiyle aracımız kaydı ve bariyerlere çarptı.Aracın içinde allak bullak olduk.Ben aracın içinde sıkıştım araçın kapı kolu kalçama çarptı buyuk acı hissettim gözümü açtığımda hastanenın acil servisindeydım.Acil ultrason ve flimlerden sonra hidrar torbamım yanındaki kemiğin çatlak olduğu tespit edildı.uzunca bi süre yatacaktım moralım bozuldu ama yine dua edıyordum
ucuz kurtuldugum için dahada kötü şeyler olabilirdi.Allah beni aileme ve bitanecik oğluma bağışladı.Onbir gün hastanede kaldım.odam her gun insanlarla dolup taşıyor.Bana gelen o güzel çiçeklerle mutlu oluyordum.Onikinci günüde evime geldım.Evimde eş dost akrabayla dolup taştı.mutluluktan uçuyordum ne kadar sevılen sayılan bir insan oldugumu anladım.Zavallı annem misafirlerimi ağırlamaktan yorgun düşüyordu.Bir gün bana dediki
ne çok sevenin varmış ne hayırlı bir evlatsın senınle gurur duyuyorum.Bu sözler beni inanılmaz mutlu etti.Umarım herkes benim gibi ailesine hayırlı evlat olur.umarım herkes mutlu olur mutlu kalır.