Beklide kimsesizlikten di sana sarılışım. Beklide seni gerçekten sevmek isteyişimden di … Kim bilir beklide gerçekten sevecektim seni, sen kayıplara vermeseydin kendini. Yüreğimi avcumda saklamıştım sana vermek için kimsesizliğin ortasında yaşanmışlıkları göz ardı ederken sen yanımdaydın. Biliyordun görüyordun. Ben yaşıyordum sen betimliyordun. Ama öyle zamansız oldu ki gidişin. Elim sol yanımda kaldı. Resmindeki gözyaşlarım kağıtta, kalemim sende kaldı.



Dön ey sevdaya bulanmaya çalıştığım. Sevdalarıma sevda eklediğim. Gitme dur kal kim ne derse gitme. Zamansız ayrılıklar öldürür bizi. Bekleyecek derman bırakmadan nereye böyle. Bilmez misin ki beni sensizlik yok eder. Bensizlik sana ne ifade eder demiyeceğim. Sendeki yerimi biliyorum. Yaşanmışları ardımıza alıp gözlerimizin ellerimizle, ellerimizin kalplerimizle birleştiği yerde seni bekliyor olacağım.



Gelmeyeceğini bile bile noktaları koyamıyacağımı bile bile gene seni bekliyor olacağım. Sevdamın sessizliğinde gidişine el sallamadan bekleyeceğim. Her kapı tıklanışında sensin diye çıktığım kapıları kapatmıyacağım. Gelmeyeceğini bile bile bekleyeceğim. Gelinmiyeceğini bile bile …





Yaralı Yürek

15.05.2009 01:41