.....Satırlar başladıktan sonra ağlamalarım azalmıştı.Oy! ne özlemişim yazmayı kana kana.Ağlamak bile ilaç olmuyormuş bu yüreği bastırmaya.


Ah sevgili biliyorum uzaktasın.Biliyorum ki uzaklarda hayalimi kurmaktasın.Ben yangın yerindeyim.Tamam hayat devam ediyor ;lakin artık sesinide duyamaz oldum.Şimdi oralar soğuktur, gece pusu gibi çöker camlara...Aman sıkı giyin yat.Kıymetli kayınvalide (tabi hayırlısıyla olucak) sana kesin yünlü iç vermiştir; onu giymeden yatma.Ah! bilirim ben ayaklarını kürdan gibi ;lakin hemen üşür onlar.


Ah sevgili buraya bahar ugrayacaktı martın sonunda nisanın başında.Şimdi mevsimler bir düzenbaz ;ki güz alacası karıştı gözyaşlarıma...Bir parça yeşil var yeşeren burada,bilirim şimdi oralarda bir kardelen buzu kırıyordur.


Ah sevgili özlem ne çok zormuş.Hani anlatırdık ya geçer gider günler,göz açıyıp kapayana kadar bir sittin sene gider.Bırak bir günü bir saat bile dirhem dirhem eriyor.


Ah sevgili bazen yitik bir savaşta buluyorum kendimi, bazen koca koca dolular düşüyor tarlalarıma hasat zamanlarına yakın.İnsanlar zalim çehresinde maskeler,zaman zaman düşüyor korkuyorum.Söylesene yalansız kim oynar bu oyunu ah sevgili.


Gözyaşlarına dokundum
sen uyurken geceleri
ben senin bitmeyen bir kokundum
bahar bahçelerinden esen
sen ise uzaktan baktığım
bir ufuk

Uçurtmalar gönderiyorum sevdalısının kara gözlüsüne.

Söyle hangi dönemin izlerini taşıyorsun.

Sahi şimdi ellerin nerede?