seni seviyorum... bu sevgi o denli büyüyorki içimde, ben bile takibinde zorlanıyorum.

hasretim duygularımı perişan ediyor, haylinle başbaşa kaldığım zaman sana düğümleniyorum... her aklıma düştüğünde seni yutkunuyorum... kendimi sana adamışlığımdan olacak, her zerremle seni seviyor, sensiz geçen her anımda ağlıyorum...

anılarımla sana hapsolmuşum, başka bir şey düşünemiyorum... herşeyimsin... beni hayata bağlayansın sen... firtınaya karısmış dünyama ay gibi doğan sen, delice sevdigim sen, senden baskasını yasakladım gönlüme...

hüznüme neden olan hasretimin doruğundayken, geceye teslim olan duygularımla sevdama uyandığımda, seninle bütünleşen gözlerimi her ışığa açtığımda hayalin karşımda ve ben gözbebeğinde filizlenen sevdama şahit olurum...

sanki sana ayarlanmışım, senin haricinde dünyaya yabancılaştım... yalnız senin aşkınla doyar gönlüm, seni görür yalnız gözüm... sevdan ile birlikte her şey başkalaştı bende...

gecenin sahiplendiği yanlızlığımdan arta kalanı savurup, hayalinle sarmaş dolaş dans ederim güne ve o kadar mutluyum ki, senin için yaratıldığıma bir k e z daha inanırım...

şu an senden ayrı kalsamda, ben her anımda sendeyim... anılarımda hatta rüyalarımda bile seninle göz göze yaşamaktayım... bana sevgiyle bakan gözlerini her hatırladığım an’ların ardında seni ne kadar çok sevdiğimi anladım...

güneşin sabaha hasreti gibi hasretim sana, hayatın kendisi gibi değerlisin bana... tenime uzanan bakışlarını nasıl unuturum söyle, halen son günkü gibi canlısın hayalimde...

sana susamışım; özlemimle bütünleşen hayalin, her zerremi sahiplenen sözlerinle bu sevda ebedileşti... sensizliğe inat yinede hayalin benimle ve meydan okurum ayrılıklara tüm sevgimle...

hayalin yanımda, bense sana sarılmakta... tüm engellere inat ebedileşiyoruz sevdamızda... (devam ediyor...)
____

Şahinde Hülya Kahraman / 9.4.2009