Soğuğa aldırmadan,inatla,belki de onunla dalga geçercesine,kendine güvenli,emin adımlarla yükselir kardelen…
Hayatla alay eder kimi zaman.O önüne ne kadar çok engel koyarsa o kadar güvenle devam eder yaşama.
Bu güvenli duruşuyla da umut verir insanoğluna.
Kimi zaman kendini yapayalnız hisseden birinin yanında yükselir onu yalnız bırakmak istemiyormuş gibi…
Kimi zaman okuyamayan kızlara destek olur cesaretli duruşuyla…
Kimi zamanda uzaklardaki birinin yanında yükseliverir emin adımlarla…
Her zaman bir pırıltıdır yaşama…
Peki ya biz?
En ufak bir zorlukta bile her şeyden vazgeçip sonsuzluğu tercih eden biz?
Bir kardelenin yapabildiğini niye yapamıyoruz?
İnatla,emin adımlarla niye ilerleyemiyoruz geleceğe?
Niye onun gibi olmayı başaramıyoruz?
Oysa o her zorluğa göğüs geriyor,her engeli aşıp gidiyor ve kimseye ihtiyaç duymadan yükseliveriyor göğe…
Ve işte bu yüzden bir kardelendir yaşamak…




Merve Kuzgun
balaban Kent Şairleri