- 598 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
Maviye Çıkar Yolculuğum-8
YAŞAMA DÜŞEN GÖLGE
Yalnızım….
Kalabalıklar içerisindeyim… Nedenini bilmediğim bir his… Yürüyorum mavi sonsuzluğa… Acı, tatlı yılları sığdıramıyorum cümlelere… Cümleler dargın kelimelere.. kelimeler ise harflere... “tek bir söze sığdırabilseydim yaşamı” düşüncelerimi parçalardım, yüreğimde tutmaya kıyamadığım güvercinim de… Beyaz gelincikler içerisinde… Bir panter’in pençesinde bulurdum kendime acırken…
“Yalnızım…Yalnızsın…Yalnız”
“Yalnızsınız”
O Söz ki gökleri deliyor… yüreğe şimşek gibi çakıyor, yatağınıza yıldırım düşüyor. Sessizce uyuyorsunuz ay adamın gölgesinde… Bakıyorsunuz, saf uyuyan çocuğa… Kendinle barışık sarılmak ve öpmek istercesine… Sokuluyorsunuz yanına beni kabul et dercesine…
Bilseniz ne kadar hastalık hastasıyım… Bilseniz ne kadar kendini küçük görmeler… Bundandır kalemimin doğum sancıları… Bundandır aynanın yansıması…Bundandır adını yazmaya bile korktuğum öfkem…nefretim… Yalnızlığım… Ben ve Sen! ...
Bu gün de yatağıma yalnızlık düştüğü bundandır. Kalemimin notalar üzerinde gezindiği bundandır…Bilseniz derin okyanusların ıssızlığında bir gölge gibi yüzümü okşadığı bundandır…. Kaygılarım bundandır…imkansızlıklarım bundandır… olmazsa olmazlarım bundandır…Tedirginliğim… sevgisizliğim bundandır… aşka inanmayışım hep bundandır…
Kalabalıklar içerisinde yalnızlıklardır kilime işlenircesine…
Yaşama sevincine düşmüş yağmur taneleri neden bir gölge benden önce yürür…
Yalnızlık
Sana sarılmak seni öpmek istiyorum...
Her yanına dokunmak rahatladığını görmek…
İstanbul, 17 Mayıs 2007
Saat: 21.50
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.