Dünya denen gezegende tertip edilmiş,kocaman bir maskeli balonun davetlileridir insanlar.Akıl baki olmasıyla başlar insan maskeler biriktirmeye ve onları çekinmeden kullanmaya.Bir çan eğrisi gibi düşünün sahip olunan maske miktarını.Çocuklukta sahip olduklarımızın sayısı azdır,yaş ilerledikçe belli bir süre tavan yapar,daha da ilerledikçe azalmaya başlar ve en son maskesini ölümüyle beraber teslim eder insan.
Çok iyi bir oyuncudur insan.Ve maskelere ihtiyacı da bundandır.Öyle bir düzeni vardır ki bu dünyanın sadece kendisi olmaya çalışan insanlar ezilir,silinir ve yok olurlar.Doğal olmak cesaret isteyen bir iştir ve maalesef cesaret de yetmez çoğu zaman.Müthiş bir irade ve hayatla sağlam bağları olmalıdır ki insan kendisi olmayı başarabilsin.
Her toplumun belli kuralları vardır.Bunlar kültür ve inançların sonunda ortaya çıkar ve yeri geldiği zaman çoğu hukuk kurallarından daha dirençlidir.Bu kurallara sahip çıkamayan toplumlar artık toplum olmaktan çıkar,yozlaşır ve dağılırlar.Kaos başlar,tedirginlik ve telaş kol gezmeye başlar her köşede.Çünkü insan sosyal bir varlıktır ve ister büyük ister küçük olsun mutlaka yaşamak için belirli bir topluma ihtiyaç duyar.İşte en büyük sorunda buradan başlar.Çünkü toplum kurallarının bir çoğu insan doğasına aykırıdır.İnsanı sunileştirir,robotlaştırır ve üretkenliğini azaltır.Peki bu çeliş ki değimlidir?Hem insan doğası gereği sosyal bir varlık olsun hem de toplum kuralları doğasına aykırı olsun.Evet öyle gözüküyor ve sanırım ortalığı maskeli baloya çeviren mesele de bu olsa gerek.Belki çağın hastalığı stresin kaynaklarının biride bu çelişkidir kimbilir.
Peki, kendimizle baş başa kalınca?Çoğumuz şu cümlenin tanıdığımız herhangi bir ağız tarafından kurulduğunu duymuşuzdur.”Beni rahat bırakın,yalnız kalmak istiyorum.”İşte insanın yalnız kalmaya ihtiyaç duyduğu anlar yukarıda bahsettiğim çelişkinin gün gibi meydana çıktığı anlardır.Belki “Olur mu canım öyle şey?”diye düşünüyor olabilirsiniz.Benim kişisel sorunlarımın toplumla ne ilgisi var da diyebilirsiniz.O halde yalnız kalmaya ihtiyaç duyduğunuz anları anımsamanızı isterim.Düşünün sizin canınızı sıkan şey neydi?Neden yalnız kalmak istemiştiniz?Sorunu sadece yüzeysel olarak ele almadan derinliğine düşündüğünüzde o anda isteyip de yapamadığınız şeyin toplum kurallarından herhangi biriyle çakıştığını göreceksiniz.
Maskeleri çıkarıp atalım ve altında yatan o yüzlerin güzelliği karşısında hayret edelim. Konuşmayı sil baştan öğrenelim.Aslında şimdiye kadar ağızlarımızda eskittiğimiz o kelimeleri özgür bırakalım artık.Endişeye gerek yok kabul edelim toplumlar da yanılır.Ben toplumu reddedelim demiyorum.Daha özgür daha samimi ve daha dürüst bireylerden oluşan bir toplum istiyorum.