bir zamanlar televizyonlarda latin ülkelerinin rüzgarı eserdi.tabi bu yalancı rüzgarlar yıllarca etkisi altına aldı.bir tanıdığım deprem sonrasında kurulan çadırlarda ne zor şartlar altında ailece dizi izlediğini anlatmıştı.zengin erkekler fakir kızlar (bizde hep tersi olur ve erkek birde gururludur)çirkinken güzelleşen kızlar.kahramanımıza kendini güzel gösterme çabaları.ve estetik operasyondan sonra ne hikmetse yüzlerine tatlı bir tebessüm bir endam gelir.gözlerinde ise zeka parıltısı .tabi kahramanımız hiçbir zaman benim için dış görünüş önemli değil.iç güzelliğe önem veririm diyemez.doğal olarak.bizdede benzeri çekildi.hemde izlenme rekorları kırdı.şimdide ısıtılıp ısıtılıp sunulan diziler.yaprak dökümüne her baktığımda bir tuhaf oluyorum.orta okulda okumuştum.zihnimde oluşturduğum kahramanlar.beni hayal kırıklığına uğratıyor.ferhundeyi çocuk aklımla bukadar kötü resimleştirmemiştim.şimdi kaç türkçe öğretmeni okuması için ödev veriyordur merak ediyorum.yada kaç çocuk merakla okuyordur...şimdide çalıkuşu romanından korkuyorum.hem çok eskileri hatırlatır.yine orta okul yada lise yıllarımı,hemde muhteşem çekimi olan diziyi.trt de bıkmadan izlediğim , müziklerini dinlediğim.bu sıralar ortaokul piyesleri gibi çıkanlar var.tek güldürünün belaltı ve hakaret olduğuna inanmışlar (güldürüde ) yıllarca hababam sınıfını izledik ve gülmek için hiç bir zaman bu iğrençlikleri görmedik.artık türk filimlerini özler olduk....