bu satırlar yüreğimin sessiz çığlıklarıdır ve ancak sen gelince, sevginle son bulucaktır...

ne kadar arzu etsemde, buluşsamda aynı hayallerde seninle, bana yetmiyor... sevdamla çoşan hayallerimi frenlesemde, her seni anımsadığımda tükeniyor nefesim, duygularım hırçınlaşıyor...

her anım seninle dolu; baktığım her mavide, soluduğum her nefeste, düşüncelerim tümünde, kaybolan ümidimde bile senden hatıra kalan sahneyi yaşıyorum...

biliyorum sevdamın büyüklüğünden olacak, yanlızlığıma sebep olan "yokluğunun" açtığı boşluğu kabule zorlanıyorum... yalvarıyorum gel, sar beni her zamanki gibi, titriyen gölgemle birlikteyim, seninim...

bunu bilmek değil işin aslı, kabul edememektir bana yaşattığı sana mahküm duygularımın sancısı... bazen boş veriyorum artık, bir sonraki an ne olacaksa olsun dercesine kendimden sana kaçıyorum...

her bakışınınn tenime dokunuşu, kalbimin titreyişleri, hecelerimin buruk dansı, hayallerimin sonsuzluğa sarmaş dolaş sana uyanışları... işte sana tarife zorlandığım, bir türlü kavusamadığım sevdamsın benim...

seni andıkca bağrım yanıyor, hasretin dilim dilim boğazıma düğümleniyor, ecelsi terlemeler yüreğime akıyor... ben artık beni tanıyamaz oldum, bana neler oluyor...

sana yansamda, seni ölesiye sevsemde, sensiz bir hayatı hayel bile edemiyorum... sen gelemesende ben sendeyim... bazen zamanı unutup, hasretinle sevdamı yoğurup her şeyden uzak seni sende yaşıyorum...

ben korkmadan sevmek istiyorum, acı çekmeden sevilmek... düşünmeden mutlu olmak istiyorum ve mutluluğuma "yalnız" ve sadece seni ortak istiyorum...

ne olur korkularımı al götür bilinmez uçurumların en kuytu köşelerine... ve ben yatayım dizlerine, hic bir sey olmamış gibi seni sevmeye, seyretmeye devam edeyim yine ...

gözyaşlarımda mührüm oluyor bana sarılışların, gizemli bakışların, özlemle beni okşayışların... (devamı var)
___

Şahinde Hülya Kahraman / 14.3.2009