- 1203 Okunma
- 4 Yorum
- 0 Beğeni
YORUMLAR
TEBRİK EDERİM.ÇOK GÜZELDİ.ERGENOKONLA İLGİLİ YAPMIŞ OLDUĞUNUZ YORUMUNUZU OKUDUM.HARİKA BİR ESPİRİYDİ.KİM OLURSA OLSUN DÜNYA ÜZERİNDEKİ HER BİR İNSANI İNSAN OLARAK GÖRNEK ONA GÖREDE DEĞER VERMEK GEREK AKSİ HALDE SEN ONLARA YAŞAMA HAKKINI TANIMAZSAN ONLARDA KENDİLERİNCE SANA HAYAT HAKKI TANIMAZ.KANUN DIŞI HER TÜRLÜ ÖLDÜRME İŞİNE KARŞIYIM.SENİ TEBRİK EDERİM.İNSAN ÖLMEYİ DEĞİL YAŞAMAYI HAKETMİŞTİR.KANUNSUZ OLAN HER TÜRLÜ HAREKETE KARŞIYIM.HANGİ GEREKÇELERLE YAPILIRSA YAPILSIN.MUTLU VE GÜZEL BİR HAYAT SİZİN OLSUN.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/31823.gif)
NEFİSS BİR YAZIYDI AYNURCUM. HARİKASIN. NE KADAR TEMİZ BİR SEVGİ. İŞTE BUDUR SEVGİ DİYORUM. BUDUR GERÇEK KİŞİLİK. BUDUR AŞK. TERTEMİZ DUPDURU.
TEBRİKLER,,HARİKA BİR YAZI ALKIŞLIYORUM O GÜZEL YÜREĞİNİ CANIM BENİM.
*****************************************************
Kaderim...Sevgili kaderim...ömrün her anında olduğu gibi yine başbaşayız seninle..Söylesene ne olacak halimiz...
Gözyaşlarıma yağmur diyorlar.Sebebini arayıp bulamadığım ve en çıkmazda kaldığım anda, failini seni gördüğüm gözyaşlarıma yağmur diyorlar.Oysa bil ki gönlümün her zerresiyle inanıyorum suçsuzluğuna....ve inanıyorum yağmurların gözyaşım olduğuna.
Bir saka kuşunun cılız kanatlarına yüklemişim yüreğimi.Yük ağır.Kargo ücreti yok.çekemedi düşürdü yüreğimi,taşımaya bile değmezdi ya...
Penceremin eskimiş çerçevesinden dünyayı izliyorum,dilimde çocukluğumun "orda bir köy var uzakta"sı.zaman pek acı...dev bedenine hapsedilmiş bir çocuğum ben.bir köy var uzakta biliyorum..ve biliyorum"o köy bizim köyümüzdür".Bir ıslık çalıyor mazim çocuk türküme fon olarak...morarıyor anılarım.nerdeyim...ne zaman bu kadar acıyı kaldıracak güce geldim.beni kim büyüttü bu kadar.acılarla kim besledi...söyleyiver..ve akla kendini ne olur.
İstiridye içine saklanmış bir inci,yedi yılda açan bir çiçek,sadece tek bir dağda yetişen şifalı bir bitki kadar değerli ama yanlızım...yanlızsam ne çıkar benim değerimden..isterdim ki bir ayrık otu kadar yüzsüz ,sarmaşık kadar arsız ya da adı bile olmayan bir ot kadar basit olayım ama çimende olayım...bu değerli yanlızlık çekilmiyor artık kaderim...
Rüzgar sus diyor dilimde sıraya girmiş kelimelerime.birazdan fırtına çıkacak.Penceremi örtmeli,istiridyeme saklanmalı,yedi yılda bir açma hakkımdan bile feragat etmeliyim...ufuklar karardı artık.penceremi kapatırken son çocuk sesimle sana bir şarkı hediye ediyorum"sonbaharı cicim,çok sevdiğim için ,hep sarıdır elbiselerim...."
Benim hep sarı kalacak kaderim...Rabbimin hediyesi kaderim...adresini değiştirmeyeceğinden eminim...bu arada alnıma yazdığın mektubu aldım...üzülme senin suçun değil,hava bulutlu,bu yüzden gözlerimin ıslaklığı...inan senin suçun değil...ama bir dahaki sefere gülen birşeyler yaz ne olur...
Öpüyorum o tertemiz alnından...Kaderim...Dert ortağım benim...
**********************SEN YAZMAYA DEVAM ET CANIM.
BİZLERDE OKUYALIM.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/34385_u97hu3mqql.jpg)
yalnızlık...
aklı başında her insanın çektiği acı da olabilir.
acılar içinde kıvranırken iniltileri namelere dökülüp, şiir, türkü, şarkı da olabilir.
bazen bir kitap olur elden ele dolaşır.
bazen bir mektup olur dost elinde kıymetli bir hazine olur. ve bazende tüm sonu gelmeyecek sanılan yaralı yüreklere merhem olur.
yalnızlık..
kimileri için sığınılan bir kale. kimileri için çıkılması mümkün olmayan bir kuyu olur. kimileri için de bir zindan.
kader ve yalnızlık ikiz kardeştir aslında. evrene bir göz atın yalnız olmayan ne var? Güneş yalnız gündüzlerde. gece nerede. ay yalnız gecelerde gündüz nerede. çim çim ot yalnız. fidan fidan ağaç yalnız. bakma denizlerin arsızlığına. damla damla birikmiş su. buhar olur yalnızlıkları çıkar ortaya zerre zerre. bizi biz yapan yalnızlığımızdır aslında. bir araya geldiğimizde kurtulduğumuz yalnızlığımız değildir. unuttuğumuzdur sadece. kalabalıklar içinde hatırladığınız yalnızlık ise sizsinizdir. kaderinizle yoculuk yapmak zorundasınız tek başınıza. bu gerçekle yüzleşmek zor olsa da korkmamalıyız yalnızlığımızdan. çünkü güç denilen şey de yalnızlığın dokuz köyden kovulan tek dostudur ve korkusuzlukta ortaya çıkar.
kader ve yalnızlığı bir arada işlemeniz çok güzeldi. tebrikler.