Issız satırlardan birkaçında yürüyorum bu gece.Ayaklarım çatlayan çorak topraklara bastıkça acıyor,acıdıkça olgunlaşıyor,olgunlaştıkça anlıyorum ...
Yüzümdeki bu hüzün,bu deniz kenarındaki kumsalda ateş böceğinin sesiyle gelen bu sevda,aklıma firari sayılacak fikirleri sokarken;kendimi bile geride bırakıp gitmek hissini yaratıyor...Nereye olduğunu bile düşünmüyorum .
Bir avuç okyanus düşlüyorum(Hayallerime anca bu kadarı sığıyor...)
Herhangi bir limandan kalkacak olan,rotası belirsiz,sadece gitmek isteyenlerin içinde bulunduğu ve sadece bir sıcak gülüşte varolacakların olduğu bir vapura biniyorum.
Gözlerim gökyüzündeyken çocuksu düşler düşlüyorum.Elimdeki gazeteden bir gemi yapıp,içine;seni,beni ve birde kocaman yüreklerimizi koyuyorum
...Ve salıyorum
Aslında bir avuç,aslında uçsuz bucaksız okyanuslara...
Büyük bir istekle bilenmiş bıçağın dayanırken kemiklerime;Yeter artık diyorum sessizce,Lütfen yeter!!!
Çıkıp gelmelisin biryerlerden
Belki koşar adım,
Belki süzüle süzüle
Ama gözlerim gözlerine her değdiğinde
Eriyip gitmeliyim aşkın pençelerinde...