Birikimlerimi yönlendirmenin zamanı geldi.
Görüyorum saygısızlığı, Haksizligi egoistligi, cikarciyi ve bunlarla cok basarili olan insanlari, Makamlarini, isimlerini, mekanlarini kullanarak, üstlerde kalanlari, beğenmesem de basarili olduklarini gördükce,
ufacık bir yerden hayranlık duyduğumu hissediyorum.
Kötüler vicdansizlar saygisizlar, benciller, zenginler, her zaman kazanirmi?
Sorusu geciyor aklimdan.
Bu durum da beni rahatsız ediyor.
Yönlendireyim bu icimde yavas yavas birikenleri, beni daha fazla daha farkli düsüncelere sevketmeden, iyi yönde yönlendirmeye calisiyorum.

Vefasiz ve cikarci: İnsanlara karşi hürmeti olmayan, hosgörü göstermeyen, saygısı olmayan , kendi cikarlarini elde etmek icin, ne pahasina olursa olsun ilerlemek icin , , saygısız davranan, kalb kırdığında ici çiz etmeyen biridir, cünkü kendi nefsinin dedigini yapar.

Ben böyle birine karşi nasil hayranlık duyarım? yüreğimin ufacık bir yerinden de olsa.?
Münasebetsizler´e açtığım savaş beni o kadar yordu mu, o kadar tesir altina mi aldı, da ben sızdırıyor´um fikirlerini, başarılarını içime, ve üstelik az da olsa hayranlık duymaya başlıyorum?
Gam´i kederi olmayanlar, ezip geçenler, insanların hakkını yiyenler, beni nasil etki altina alabilir, almamali.
Tamamen kuşku altinda kalmamak için; Saygısız davranmayı denedim, vicdanim Rahatsız oldu!
Davranmamak sinirimi kabartti! Kullanildigim icin.
Yüreğimin ufacık bir yerinden patlak vermesi, yara haline gelip, o ufacık delikten içeriye, girecek olan, insanlık dışı davranışlar
çogalir´sa icimde?

Tamamen kisiligime yansır´da, nihayetinde, saygısız davranışlarım olursa, zamanla çogalir, alışırım, ve kontrol edemeyecek hale gelmeden, bir şeyler yapmam gerektiğini anladim. Kötü gelenleri kötü deneyimleri, siyahlari bir sekilde beyaza döndürmek icin, kendimle konusuyorum.
Eleştirdiklerim´le ayni olmamam icin.
kendime saygımı yitirmemek için;
kendine saygısı olan, çevresine de saygılı olur; (sabit düsünce)
saygısız olmayan saygısızlık görmez; (görsede bu onu yikmaz)
düşüncelerini ezberleyip, altini çizerek; eğir´ip eğir´ip iplik haline getirip,
taktim bir iğnenin ucuna, yarama batırıp batırıp boşluğu; kendimi yönlendirmek icin, yazarak tek tek kapatiyorum..
__________________________________________

(Bir konu daha var bununla ilgili, anlamamakta israrci olan benciller, sucsuzlar, kendini daima hakli görenler, hatalarini kabul etmeyenlerle, bosu bosuna mücadele edildigini gecte olsa anladiklarinda mücadeleye son vermeli. Mücadele iyidir fakat yanlis bildiklerine destek vermek ne kadar sagliklidir?
Ben yine kimseyi ezmem ama vaz gecebilecegimi anladim. Tükenince insan yorulunca onca emek verdikten sonra, hic bir degisim olmayinca…bitiyor insan.
Evet bitiyor..ve sonu kacinilmaz oluyor. Aci veya tatli birikimleri en iyi sekilde kendimize kár olarak yönlendirmemiz en dogrusu, Kalintilar yok olmali)

Noktali i lerim icin herkesten özür dilerim