Yine gördüm onu...yine boş ve anlamsız gözlerini gördüm...biz arkadaştık ve şimdi böyle...
okadar soğuktu ki artık merhaba bile deme der gibiydi...Yaptığımın hata olduğunu anlatıp ben özür dilerimleri sıralıyordum gözlerimle o ise arabanın gelmesini...

artık unutup onu, yaptığım hatayı da resetleyip yeni bi hayatı kocaman adımlamak istiyorum ama...

olmuyor...Lanet ki olmuyor...

ne kadar absürd ilginç komik anılarımız olmuştu...hepsine gülüyorum yok(KEN)...çocuktuk işte...hala büyümediğimi düşünüyorum o başka...
’hatalar düzelmez silinir...’ artık benim halim bu yolum da bu...

bu günde gördüm onu bu sefer görmezden geldim, o da öyle yaptı, yarın görüpte bakmayacağız belki...ama kaç defa bakıyomu diye baksamda arkama hiç birinde de bakmadı...baktığı tek şey kolundaki aptal saatiydi...anılar işte kayboldu tüketiyorum iyice...Fazlamı duygusalım ne...