Anlamak ve Anlaşılmak
Yaşamın içinde nedenini sonrasında düşündüğümüzde hiç de önemsemediğimiz bazense fazlasıyla önemsediğimiz acılar hissederiz. Acılarımız başkalarınınkinden daha şiddetli gelir. Sanki tuttuğumuz takım gibi en büyük acı benimdir deriz ama yaşanılan acıların şiddeti aynıdır belki. Bizizdir karşımızdaki. Onun acılarında da gözyaşı vardır hasret vardır vuslat vardır. Enikonu acıdır işte.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
Efendim bir şey var, dokunma korkusu; hayatın realitesine bir dokundunuz mu, önce titreme, uyuşukluk, sarsıklık hali oluşur, sonra kendini aracısız tefecisiz payandasız varetmiş olmanın övüncü ile dimdik aykata kalırmış insan.
Bazı duygular, konfor varken yok oluyorlar.
Özellikle yalıtılmış kent ortamında çok şey yapaylaşıyor.
Modern silahlarımız ellerimizden alınınca ne kadar isek gerçekte o kadarız. Yoklukta varolmak İslam Tasavvufunun
ana davasıdır. Selamla...