Şu sıralar bir estetik modasıdır gidiyor.Televizyonlarda,gazetelerde nerede görürsek görelim bütün güzeller birbirinin aynısı; diyebilirimki hepsi aynı fabrikadan çıkmış.Lütfen yanlışta anlaşılmasın mecburi gereksinimlere eyvallah.Ama bu estetik olayı öyle bir hal aldı ki;kardeşim gerdire gerdire nereye kadar?
Düşünün:Burun estetik,yanaklar şişirilmiş,alında öyle gerilmiş dokunmaya korkarsın,hele o dudaklar birbirleriyle küsmüş.E... geriye ne kaldı? Kişiden eser yok bambaşka bir şahıs .Üstelik insan yıllarca aynada bu yabancıyla yüzyüze.Belki bazı sabahlar kişi korkabilirde bu yabancıdan,yok okadarda değil.İşin en acı tarafıda şu;estetikten sonra kişinin kaybettiği yüz mimikleri ve ifadeleri.Bilemiyorum ama bir dahada geri getirilemeyecek olan kayıplar.
Bırakalım artık dısımızla uğraşmayı,iyisimi içimize dönelim.İçimizin estetiğine önem verelim.Düşüncelerimizi,vicdanımızı,ruhumuzu güzelleştirmekle uğrasalım.Kendimiz olalım.Sonuçtada zaten içerideki o estetik güzellik mutlaka dışarıya yansıyacaktır.