Beni eve sen götüreceksin çocuk
-Söz mü ?

Gözlerimin içine bakarak parmağıyla beni gösterdi.Masa kalabalıktı. Ankara’da bir lokaldeydik.Onu sadece iki haftadır tanıyordum,hemşehrimdi.Ne demek istediğini körkütük sarhoş olduğunda anlayabilmiştim.Masada ona karşı dost bakışlar süzemedim.Bir kat aşağıya bile inecek hali yoktu.Kolunun altına girdim,bir taksi çağırdım.Beni sert bir şekilde itti.

“Al şu parayı çocuk sen bin ve git.Bırak beni .” Hani onu ben götürecektim.
Israrlı davranışlarım , ısrarı karşısın da aman be bananeye dönüşmüştü.

Ancak meraklı ve endişeliydim.Evine nasıl gidecekti. Onu o halde bırakamazdım. Hele hele ortada bana ayıkken söylediği “ beni sen götüreceksin “ sözü varken.Takip etmeye başladım.Salınarak yürüyor insanların üzerine düşecekmiş gibi eğiliyordu..Bir apartmanın duvarına işeyene kadar takip ettim. Bu kadar da olmamalıydı.Yanaşıp biran evvel koluna girmeliydim.

Kolundan tuttuğumda yüz yüze geldik.Kısa bir duraklamadan sonra ;
“ Çocuk sen gitmedin mi?”

Bir müddet kısa adımlarla beraber yürüdük.Aniden cebini eline attı .Bir anahtar çıkardı.Park halindeki beyaz broadwayin kapısına sokmaya çalışınca ;

Eyvah ! dedim.
Başımıza iş açacak !

Şaşkınlık içindeydim,kapı açılmış ve bana bin demişti,araba ona aitti.Oysa lokalde arabasını soranlara getirmedim demişti.Şehir içi şoförlüğüm yoktu ,onu durdurabilmeyi de başaramadım.Deli gibi kullanıyordu. Arabanın içinde yerin dibine girmiştim.O mühendis ben öğretmendim.

Bir sokak levhası gösterdi bir tur ,arkasından bir tur daha ve aynı yerdeyiz..
“ Bak çocuk !” diyerek bana aklı sıra şuurunun yerinde olduğunu kanıtlıyordu.Çok sıkılmış daralmıştım. Benim ne işim vardı bu adamın yanında…

Nihayet bir apartman önüne, zar zor, itiş kakış park etti.Erol Bey burada mı oturuyor diye sorduğumda aldığım yanıt daha da ilginçti.

“ Evet, evet .O her gece böyledir siz rahat olun “ Endişemi anlamıştı komşusu…

O gece sadece bir sarhoşa eskortluk etmiştim.

Daha sonra lokalde görüştüğümüzde mi ?
Beni hatırladı da eskortluğumu hatırlamadı :)



Dumanımla…